گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١١ - ٥/ ١ زيارت نخست، به روايت«المزار الكبير»
را مهربان، و حق را ياور بودى. هنگام بلا، شكيبا، و دين را پاسدار، و قلمرو آن را مرزبان، و آيينش را پشتيبان بودى.
گِرد هدايت را گرفته و يارىاش مىكردى، عدالت را گسترش داده، منتشر مىكردى، و دين را يارى و آشكار مىنمودى، بيهودهكار را باز مىداشتى و نهى مىكردى، و حقّ فرودست را از فرادست، مىستاندى، و ميان نيرومند و ناتوان، يكسان حكم مىراندى.
تو، بهار يتيمان، و دستاويز مردمان، و عزّت اسلام، و معدن احكام، و هماره نعمتبخش، و پوينده راههاى جدّت و پدرت بودى، و مانند برادرت در وصيّت [به امامت]، به پيمانها وفادار بودى، و با خوىهاى پسنديده و كرامت آشكار، شبزندهدار در دل تاريكىها بودى. با روشهاى استوار و طبعى كريمانه و سابقههايى سِتُرگ، از تبارى شريف و خاندانى والا، بلندمرتبه، پُرفضيلت، نيكوسرشت، با بخششهايى فراوان، بردبار، رهيافته، بخشنده، دانا، باصلابت، امام شهيد، گريان و بازگردنده [به خدا]، محبوب و باهيبت بودى.
ولِلحَقِّ ناصِراً، وعِندَ البَلاءِ صابِراً، ولِلدّينِ كالِئاً، وعَن حَوزَتِهِ مُرامِياً، وعَن شَريعَتِهِ مُحامِياً.
تَحوطُ الهُدى وتَنصُرُهُ، وتَبسُطُ العَدلَ وتَنشُرُهُ، وتَنصُرُ الدّينَ وتُظهِرُهُ، وتَكُفُّ العابِثَ وتَزجُرُهُ، وتَأخُذُ لِلدَّنِيِّ مِنَ الشَّريفِ، وتُساوي فِي الحُكمِ بَينَ القَوِيِّ وَالضَّعيفِ.
كُنتَ رَبيعَ الأَيتامِ، وعِصمَةَ الأَنامِ، وعِزَّ الإِسلامِ، ومَعدِنَ الأَحكامِ، وحَليفَ الإِنعامِ، سالِكاً طَرائِقَ جَدِّكَ وأبيكَ، مُشَبَّهاً فِي الوَصِيَّةِ لِأَخيكَ، وَفِيَّ الذِّمَمِ، رَضِيَّ الشِّيَمِ، ظاهِرَ الكَرَمِ، مُتَهَجِّداً فِي الظُّلَمِ، قَويمَ الطَّرائِقِ، كَريمَ الخَلائِقِ، عَظيمَ السَّوابِقِ، شَريفَ النَّسَبِ، مُنيفَ الحَسَبِ، رَفيعَ الرُّتَبِ، كَثيرَ المَناقِبِ، مَحمودَ الضَّرائِبِ، جَزيلَ المَواهِبِ، حَليمٌ رَشيدٌ مُنيبٌ، جَوادٌ عليمٌ شَديدٌ، إمامٌ شَهيدٌ، أوّاهٌ مُنيبٌ، حَبيبٌ مَهيبٌ.