گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٢٢ - ٥/ ١ زيارت نخست، به روايت«المزار الكبير»
سپس، رو به قبله مىكنى و دو ركعت نماز مىگزارى كه در ركعت اوّل، سوره انبيا و در ركعت دوم، سوره حشر را مىخوانى و در قنوتش مىگويى:
خدايى جز خداى بردبارِ بزرگوار نيست. خدايى جز خداى والاى بزرگ نيست. خدايى جز خداوندِ مالك آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه و آنچه در آنها و ميان آنهاست، نيست، بر خلاف دشمنانش و با انكار شريك گيرندگانش، با اقرار به ربوبيّتش و خشوع در برابر عزّتش.
اوّل است، بدون آن كه اوّلى باشد، و آخِر است، بدون اين كه آخِرى باشد. با قدرتش بر همه آشكار است و نهانتر از هر چيز است، با دانش و لطافتش. خِردها بر ژرفاى بزرگىاش آگاه نمىشوند و وهمها، حقيقتِ چيستىاش را در نمىيابند و جانها، چگونگى معانى او را تصوّر نمىنمايند. بر درونها، آگاه است و به باطنها، شناسا. چشمهاى خيانتكار را مىشناسد و پنهانكارىهاى سينهها را مىداند.
خدايا! تو را بر تصديقم نسبت به فرستادهات و ايمانم به او و آگاهىام به منزلتش، گواه مىگيرم. گواهى مىدهم كه او، پيامبرى است كه حكمت، به فضلش
لا إلهَ إلَّا اللَّهُ الحَليمُ الكَريمُ، لا إلهَ إلَّا اللَّهُ العَلِيُّ العَظيمُ، لا إلهَ إلَّا اللَّهُ رَبُّ السَّماواتِ السَّبعِ وَالأَرَضينَ السَّبعِ، وما فيهِنَّ وما بَينَهُنَّ، خِلافاً لِأَعدائِهِ، وتَكذيباً لِمَن عَدَلَ بِهِ، وإقراراً لِرُبوبِيَّتِهِ، وخُشوعاً لِعِزَّتِهِ، الأَوَّلُ بِغَيرِ أوَّلٍ، وَالآخِرُ بِغَيرِ آخِرٍ، الظّاهِرُ عَلى كُلِّ شَيءٍ بِقُدرَتِهِ، الباطِنُ دونَ كُلِّ شَيءٍ بِعِلمِهِ ولُطفِهِ. لا تَقِفُ العُقولُ عَلى كُنهِ عَظَمَتِهِ، ولا تُدرِكُ الأَوهامُ حَقيقَةَ ماهِيَّتِهِ، ولا تَتَصَوَّرُ الأَنفُسُ مَعانِيَ كَيفِيَّتِهِ، مُطَّلِعاً عَلَى الضَّمائِرِ، عارِفاً بِالسَّرائِرِ، يَعلَمُ خائِنَةَ الأَعيُنِ وما تُخفِي الصُّدورُ.
اللَّهُمَّ إنّي اشهِدُكَ عَلى تَصديقي رَسولَكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وآلِهِ، وإيماني بِهِ، وعِلمي بِمَنزِلَتِهِ، وإنّي أشهَدُ أنَّهُ النَّبِيُّ الَّذي نَطَقَتِ الحِكمَةُ بِفَضلِهِ،