گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٧٣ - ١/ ٥ شادى يزيد و امويان
كردند و شاميان، پيروزى را به يزيد، تبريك گفتند.[١]
٤٩٦. تذكرة الخواصّ: يزيد، ابن زياد را خواست و اموال فراوان و تحفههاى بزرگى به او بخشيد و او را به خود نزديك كرد و جايگاهش را بالا برد. او را نزد همسران خويش برد و نديم خود، قرار داد. شبى مست كرد و به آوازهخوان گفت: بخوان! و خود به بداهه چنين سرود:
به من شرابى بنوشان كه دلم را سيراب كند.
سپس پيمانه را كج كن و مانند آن را به ابن زياد بنوشان؛
همان كسى كه امانتدار و رازدار من
و استوار كننده جنگ و غنيمت من
و قاتل آن شورشگر، يعنى حسين
و هلاك كننده دشمنان و حسودان است.[٢]
٤٩٧. مروج الذهب: پس از شهادت حسين عليه السلام، روزى يزيد در مجلس شرابش نشسته بود و در حالى كه ابن زياد نيز در سمت راستش بود، رو به ساقىاش كرد و گفت:
شرابى به من بنوشان كه تا مغز و استخوانم را سيراب كند.
آن گاه كج كن و مانندش را به ابن زياد بنوشان؛
همان كسى كه امانتدار و رازدار من
و استوار كننده جنگ و غنيمت من است.
[١] در ذخائر العقبى( ص ٢٤٨)، به جاى« خيمهها و همه چيزمان»، آمده است: چاهها و جوىهايمان.
[٢] لَمّا قُتِلَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام مَطَرَتِ السَّماءُ دَماً، فَأَصبَحَت خِيامُنا وكُلُّ شَيءٍ مِنّا مُلِئَ دَماً ٥٢١
( الطبقات الكبرى/ الطبقة الخامسة من الصحابة: ج ١ ص ٥٠٥ ش ٤٧٠، تهذيب الكمال: ج ٦ ص ٤٣٣).