گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٩٥ - ٤/ ١١ گريه امام صادق عليه السلام
٤/ ١٠ گريه امام باقر عليه السلام
٨٤٤. مروج الذهب- به نقل از محمّد بن سليمان نوفلى-: وقتى كُمَيت بن زيد اسدى، از طايفه اسد، از بنى مُضَر بن نِزار، [قصيده ميميّه] هاشميّات را سرود ...، در همان زمان، به مدينه آمد و خدمت ابو جعفر باقر عليه السلام رسيد و ايشان شبانه به او اجازه وارد شدن داد. وقتى او در [قصيده] ميميّهاش به اين جا رسيد كه:
و كشته شدنِ آن كشته در طَف، نيرنگى از جانب آنان بود؛
همان فرومايگان امّت و رذلها.
باقر عليه السلام گريست و فرمود: «اى كُمَيت! اگر نزد ما مالى بود، به تو مىداديم؛ ولى در حقّ تو همان است كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله به حَسّان بن ثابت فرمود كه:" همواره به روح القدس تأييدشدهاى، تا زمانى كه از ما اهل بيت دفاع مىكنى"».[١]
٤/ ١١ گريه امام صادق عليه السلام
٨٤٥. مصباح المتهجّد- به نقل از عبد اللَّه بن سِنان-: در روز عاشورا بر سَرورم امام صادق عليه السلام
[١] المزار الكبير: ص ٤٩٦ ح ٩، بحار الأنوار: ج ١٠١ ص ٣١٧ ح ٨.