گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦١٩ - ٩/ ٢ خداحافظى امام عليه السلام با زنان
٤١٧. المناقب، ابن شهرآشوب: آن گاه امام حسين عليه السلام فرمود: «لباسى برايم بياوريد كه كسى به آن رغبت نكند و زيرِ لباسهايم بپوشم تا برهنهام نكنند؛ چرا كه من كشته مىشوم و لباس و سلاحم را مىبَرند».
براى امام عليه السلام، شلواركى آوردند؛ امّا نپذيرفت و فرمود: «اين، لباس اهل ذِمّه[١] است».
سپس، لباسى بلندتر را كه از شلوار، كوتاهتر و از شلوارك، بلندتر بود، آوردند و امام عليه السلام، آن را پوشيد.[٢]
٩/ ٢ خداحافظى امام عليه السلام با زنان
٤١٨. المناقب، ابن شهرآشوب: سپس حسين عليه السلام، با زنان، وداع كرد. سكينه، شيون مىكرد. امام عليه السلام، او را به سينهاش چسباند و فرمود:
اى سَكينه! بدان كه پس از من، گريهات طولانى
خواهد بود، هنگامى كه مرگ، مرا در يابد.
با اشك حسرتت، دلم را آتش مزن
تا آن گاه كه روح در بدن دارم
[١] كُنتُ مَعَ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام يَومَ قُتِلَ، فَرُمِيَ في وَجهِهِ بِنُشّابَةٍ، فَقالَ لي: يا مُسلِمُ، أدنِ يَدَيكَ مِنَ الدَّمِ، فَأَدنَيتُهُما، فَلَمَّا امتَلَأَتا قالَ: اسكُبهُ في يَدي، فَسَكَبتُهُ في يَدِهِ، فَنَفَحَ بِهِما إلَى السَّماءِ، وقالَ:
اللَّهُمَّ اطلُب بِدَمِ ابنِ بِنتِ نَبِيِّكَ. قالَ مُسلِمٌ: فَما وَقَعَ مِنهُ إلَى الأَرضِ قَطرَةٌ ٤٤٢
( تاريخ دمشق: ج ١٤ ص ٢٢٣، كفاية الطالب: ص ٤٣١).
[٢] در صورت درستى اين بخش از گزارش، مقصود، اصابت تير به ناحيه قلب است، نه خودِ قلب، چنان كه در گزارش ابن شهرآشوب در المناقب( ج ٤ ص ١١١)، محلّ اصابت، سينه امام عليه السلام ذكر شده است. بديهى است كه اگر قلب ايشان مورد اصابت قرار مىگرفت، فرصتى براى اقدامات بعدى- كه در گزارش آمده-، وجود نداشت.