گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٤٠ - ٦/ ٥ سخنرانى فاطمه صغرا در ميان كوفيان
٦/ ٥ سخنرانى فاطمه صُغرا در ميان كوفيان
٦٠٣. الملهوف- به نقل از زيد بن موسى-: پدرم، از جدّم امام صادق عليه السلام برايم نقل كرد كه: فاطمه صُغرا، پس از آن كه از كربلا آمد، گفت: «ستايش، خدا را به عدد ريگ و سنگريزه و وزن عرش تا فرش. او را مىستايم و به او ايمان دارم و بر او تكيه مىكنم، و گواهى مىدهم كه خدايى جز خداى يگانه بدون شريك نيست، و محمّد، بنده و فرستاده اوست و فرزندانش را در [كنار] رود فرات، بى هيچ تقصير و گناهى سر بريدند ....
امّا بعد، اى كوفيان! اى مكّاران خيانتكار متكبّر! ما خاندانى هستيم كه خدا، ما را
وسيله آزمايش شما، و شما را مايه آزمون ما قرار داد و امتحان ما را نيكو ساخت و علمش را نزد ما نهاد و فهمش را به ما داد. ما گنجينه دانش او، و ظرف فهم و حكمت اوييم، و نيز حجّت خدا بر زمينيان در سرزمينهاى بندگانش. خداوند، ما را به كرامت او، بزرگ داشت و ما را با پيامبرش محمّد صلى اللَّه عليه و آله بر بسيارى از مخلوقاتش، آشكارا برترى بخشيد.
امّا شما، ما را تكذيب و تكفير كرديد و جنگ با ما را روا داشتيد و اموالمان را به تاراج برديد ....
مرگتان باد! منتظر لعنت و عذاب خدا باشيد كه بر شما فرود آمده و نكبتهاى آسمانى، پى در پى بر شما نازل شده است. عذاب خدا، شما را به آتش مىكشد و شما را به جان هم مىاندازد و سپس، روز قيامت در عذاب دردناكى كه خود با ستمهايتان ساختهايد، براى هميشه خواهيد ماند. «هان! لعنت خدا بر ستمكاران!»[١].
[١] تنوير: نوره كشيدن.