گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣١ - ٣/ ١٦ سعيد بن عبد الله حنفى
وقت نماز ظهر، فرا رسيد. حسين عليه السلام به زُهَير بن قَين و سعيد بن عبد اللَّه حنفى، فرمان داد تا با نيمى از ياران باقىماندهاش، جلوى او بِايستند. سپس حسين عليه السلام با يارانش نماز خوف خواند ... و زُهَير، به سختى جنگيد تا به شهادت رسيد.[١]
٣/ ١٦ سعيد بن عبد اللَّه حنفى
سعيد بن عبد اللَّه حنفى، از ياران استوارگام امام حسين عليه السلام و از افراد نامدار حاضر در واقعه كربلاست.
پس از ورود مسلم عليه السلام به كوفه، وى در خانه مختار، حضور يافت و ضمن سخنرانىاى، يارى كردن امام حسين عليه السلام و وفادارى خود را به نهضت حسينى، اعلام كرد و مردم را به بيعت با مسلم و پيروى از او، تشويق نمود.
وى، هنگامى كه امام حسين عليه السلام در شب عاشورا، به همراهانش اجازه داد كه از ايشان جدا شوند و از منطقه درگيرى خارج گردند، با اين سخنان حماسى، نسبت به ايشان، اظهار ارادت و وفادارى كرد و گفت:
وَاللَّهِ، لَو عَلِمتُ أنّي اقتَلُ، ثُمَّ احيا، ثُمَّ احرَقُ حَيّاً، ثُمَّ اذَرُّ، يُفعَلُ ذلِكَ بي سَبعينَ مَرَّةً؛ ما فارَقتُكَ حَتّى ألقى حِمامي دونَكَ[٢].
اگر مىدانستم كه كشته مىشوم و بار ديگر زنده مىشوم و زنده زنده، سوزانده و تكّه تكّه مىشوم و هفتاد بار با من، چنين مىكنند، باز از تو جدا نمىشدم تا در راه تو بميرم.
[١] الإقبال: ج ٣ ص ٧٣.
[٢] الإقبال: ج ٣ ص ٣٤١.