گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٣١ - ١/ ١ تشويق به سوگوارى براى امام حسين عليه السلام
٧٦٣. الكافى- به نقل از معاوية بن وَهْب-: از امام صادق عليه السلام اجازه ورود خواستم. به من گفته شد: وارد شو.
من وارد شدم و ديدم كه ايشان در حال نماز گزاردن در جايگاه نمازش در خانهاش است. نشستم تا نمازش را به پايان رساند. شنيدم كه با پروردگارش چنين راز و نياز مىگفت: «اى آن كه ما را بر كرامت و وصايت، مخصوص گردانيدى و به ما وعده شفاعت دادى و علمِ گذشته و آينده را به ما عطا فرمودى و دلهاى مردم را به سوى ما، متمايل نمودى! مرا بيامرز، و نيز برادرانم و زائران قبر ابا عبد اللَّه الحسين عليه السلام را كه مالشان را هزينه كردهاند، و تنشان را به حركت در آوردهاند، به جهت علاقهمندى به احسان ما و اميد به آنچه در صِله ما نزد توست، و شادمانىاى كه به پيامبرت- كه درودهاى تو بر او و خاندانش باد- دادند، و به جهت پاسخ گفتن به فرمان ما و نيز غيظى كه به دشمنانمان وارد كردند و با آن، طالب خشنودى تو بودند.
پس، از جانب ما رضوان را به آنان پاداش ده و در شب و روز، آنان را محافظت فرما و براى خاندان و فرزندانى كه بر جا گذاشتهاند، بهترين جانشين باش، و همراهىشان كن و از شرّ هر زورگوى كينهجو و هر آفريده ناتوان و توانمندت، و از شرّ شيطانهاى انس و جن، كفايتشان نما و به آنان در دورى از كاشانهشان، به خاطر آن كه ما را بر فرزندان و خانواده و خويشانشان ترجيح دادهاند، بيشتر از آنچه از تو خواستهاند، عطا كن.
خداوندا! دشمنان ما، حركت آنان را [براى زيارت ما] بر ايشان عيب شمردند؛ ولى اين، آنها را از آمدن به سوى ما، باز نداشت و باز هم به خاطر مخالفت با مخالفان ما [به سوى ما آمدند]. پس بر آن چهرههايى كه خورشيد، دگرگونشان كرد، رحم آور و