گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٣١ - ٨/ ٨ نخستين زائر قبر امام حسين عليه السلام از مردم
گواهى مىدهم كه تو بر همان روشى رفتى كه برادرت يحيى بن زكريّا رفت.
آن گاه جابر، ديده خود را گِرد قبر چرخاند و گفت: سلام بر شما، اى روحهايى كه گرداگردِ حسين، فرود آمده، همراهش شديد! گواهى مىدهم كه نماز را به پا داشتيد و زكات داديد و به نيكى فرمان داديد و از زشتى، باز داشتيد و با مُلحدان جنگيديد و خدا را پرستيديد تا به شهادت رسيديد. سوگند به آن كه محمّد را به حق برانگيخت، در آنچه به آن در آمديد، با شما شريك هستيم.
به جابر گفتم: اى جابر! چگونه [با آنان شريك باشيم]، با آن كه ما نه به درّهاى فرود آمديم و نه از كوهى بالا رفتيم و نه شمشيرى زديم، در حالى كه اينان، سرهايشان از پيكر، جدا شد و فرزندانشان يتيم و زنانشان بيوه شدند؟!
جابر گفت: اى عطيّه! شنيدم كه حبيبم پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله مىفرمايد: «هر كس گروهى را دوست داشته باشد، با آنان محشور مىشود، و هر كس كارِ كسانى را دوست داشته باشد، در كارشان شريك مىشود»، و سوگند به آن كه محمّد را به حق به پيامبرى بر انگيخت، نيّت من و همراهانم، همان است كه حسين عليه السلام و يارانش بر آن رفتهاند. مرا به سوى خانههاى كوفه ببر.[١]
[١]« همه از خداييم و به سوى او باز مىگرديم»( بخشى از آيه ١٥٦ از سوره بقره، كه به تعبير قرآن، صابران، آن را در وقت مصيبت، بر زبان مىآورند).