گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٠٩ - ٥/ ١ زيارت نخست، به روايت«المزار الكبير»
گرداگرد تربتت را گرفتهاند، در حياط تو طواف مىكنند و به زيارتت آمدهاند! سلام بر تو كه من، آهنگ تو كردهام و رستگارى نزد تو را اميد مىبرم!
سلام بر تو؛ سلام عارف به حُرمتت، خالص در ولايتت، تقرّبْ جوينده به خدا با محبّتت، و بيزار از دشمنانت! سلام كسى كه دلش به مصيبت تو، زخمدار، و اشكش به گاه ياد تو، جارى است! سلام فاجعه ديده اندوهگين، سرگردان و در هم شكسته! سلام كسى كه اگر با تو در طَف (كربلا) بود، تو را با جانش از تيزىِ شمشيرها، نگاه مىداشت و جانش را سپر تو مىنمود و پيش رويت مىجنگيد و بر سركشان بر تو، يارىات مىداد و تن و جان و مال و فرزندش را فدايت مىكرد! جانش فداى جان تو و خاندانش سپرِ حفظ خاندان تو باد!
اكنون كه روزگار، مرا عقب آورده و تقدير، مرا از يارى تو باز داشته است و نبودهام تا با جنگجويان با تو بجنگم و در برابر برافرازندگان پرچم دشمنى با تو، بِايستم، پس هر صبح و شام، بر تو مىنالم و به جاى اشك، از ديده، خون مىافشانم،
الوارِدينَ لِزِيارَتِكَ، السَّلامُ عَلَيكَ فَإِنّي قَصَدتُ إلَيكَ ورَجَوتُ الفَوزَ لَدَيكَ.
السَّلامُ عَلَيكَ سَلامَ العارِفِ بِحُرمَتِكَ، المُخلِصِ في وِلايَتِكَ، المُتَقَرِّبِ إلَى اللَّهِ بِمَحَبَّتِكَ، البَريءِ مِن أعدائِكَ، سَلامَ مَن قَلبُهُ بِمُصابِكَ مَقروحٌ، ودَمعُهُ عِندَ ذِكرِكَ مَسفوحٌ، سَلامَ المَفجوعِ المَحزونِ، الوالِهِ المُستَكينِ. سَلامَ مَن لَو كانَ مَعَكَ بِالطُّفوفِ لَوَقاكَ بِنَفسِهِ حَدَّ السُّيوفِ، وبَذَلَ حُشاشَتَهُ دونَكَ لِلحُتوفِ، وجاهَدَ بَينَ يَدَيكَ، ونَصَرَكَ عَلى مَن بَغى عَلَيكَ، وفَداكَ بِروحِهِ وجَسَدِهِ ومالِهِ ووَلَدِهِ، وروحُهُ لِروحِكَ فِداءٌ، وأهلُهُ لِأَهلِكَ وِقاءٌ.
فَلَئِن أخَّرَتنِي الدُّهورُ، وعاقَني عَن نَصرِكَ المَقدورُ، ولَم أكُن لِمَن حارَبَكَ مُحارِباً، ولِمَن نَصَبَ لَكَ العَداوَةَ مُناصِباً، فَلَأَندُبَنَّكَ صَباحاً ومَساءً، ولَأَبكِيَنَّ عَلَيكَ بَدَلَ الدُّموعِ دَماً،