گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٤٧ - ٩/ ١٧ - ٢ سنان بن انس
٤٦٩. مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى: شمر، از آن كس [كه از كُشتن حسين عليه السلام، خوددارى كرده بود]، خشمگين شد. خودش بر سينه حسين عليه السلام نشست و محاسن او را گرفت و تصميم به كُشتن او گرفت ... و با شمشيرش، دوازده ضربه به او زد و سپس، سرش را [از تن] جدا كرد.[١]
٩/ ١٧- ٢ سِنان بن انَس
٤٧٠. اسْد الغابة: حسين عليه السلام را سِنان بن انَس نَخَعى كُشت. نيز گفته شده كه شِمر بن ذى الجوشن، او را كُشت و خولى بن يزيد اصبَحى، كار را تمام كرد. همچنين، گفته شده كه عمر بن سعد، او را كشته است؛ ولى نظرِ درستى نيست و صحيح، آن است كه سِنان بن انَس نَخَعى او را كُشت.
امّا سخن كسى كه گفته: «شمر و عمر بن سعد، او را كُشتند»، از آن روست كه شمر، سپاه را به كُشتن حسين عليه السلام، تحريك مىكرد و با آنان، به حسين عليه السلام حمله مىكرد. عمر هم فرمانده لشكر بود و از اين رو، كُشتن [حسين عليه السلام] را به آنها نسبت مىدهند.[٢]
[١] المناقب، ابن شهرآشوب: ج ٤ ص ١١٣.
[٢] المناقب، ابن شهرآشوب: ج ٤ ص ١١٣.