گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٣٥ - الف - عدم بازگشت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله به كربلا
حضرت سجّاد عليه السلام، اين همه دروغ در وقت ملاقات خيالى با جابر، نقل نمىنمودند ...[١].
محدّث قمّى نيز به تبعيت از استاد خود، محدّث نورى، مىنويسد:
مكشوف باد كه ثقات محدّثين و مورّخين، متّفق اند؛ بلكه خودِ سيّد جليل على بن طاووس نيز روايت كرده كه بعد از شهادت حضرت امام حسين عليه السلام، عمر سعد ملعون، نخست، سرهاى شهدا را به نزد ابن زيادِ لعين، روانه كرد و از پس آن، روز ديگر، اهل بيت را به جانب كوفه برد و ابن زياد خبيث، بعد از شناخت و شماتت با اهل بيت، ايشان را محبوس داشت و نامه به يزيد بن معاويه فرستاد كه در باب اهل بيت و سرها، چه عمل نمايد. يزيد لعين، جواب نوشت كه به جانب شام، روان بايد داشت. لاجرم، ابن زياد ملعون، تهيّه سفر ايشان نموده و ايشان را به جانب شام فرستاد. و آنچه از قضاياى عديده و حكايت متفرّقه سِير ايشان به جانب شام از كتب معتبره نقل شده، چنان مىنمايد كه ايشان را از راه سلطانى و قُرا و شهرهاى معموره، عبور دادهاند كه قريب چهل منزل مىشود، و اگر قطع نظر كنيم از ذكر منازل ايشان و گوييم از برّيه غربى فرات، سير ايشان بوده، آن هم قريب به بيست روز مىشود؛ چه، مابين كوفه و شام به خطّ مستقيم، يكصد و هفتاد و پنج فرسخ گفته شده و در شام هم قريب به يك ماه، توقّف كردهاند، چنان كه سيّد، در اقبال فرموده:" روايت شده كه اهل بيت، يك ماه در شام، اقامت كردند در موضعى كه ايشان را از سرما و گرما نگاه نمىداشت"-. پس با ملاحظه اين مطالب، خيلى مستبعد است كه اهلبيت بعد از اين همه قضايا، از شام برگردند و روز بيستم شهر صفر- كه روز اربعين و روز ورود جابر به كربلا بوده- به كربلا وارد شوند، و خودِ سيّد اجل، اين مطلب را در اقبال، مستبعد شمرده، بهعلاوه آن كه احَدى از اجلّاى فنّ حديث و معتمدين اهل سِيَر و تواريخ در مقاتل و غيره، اشاره به اين مطلب نكردهاند، با آن كه ذكر آن از جهاتى شايسته بود؛ بلكه از سياق كلام ايشان، انكار آن معلوم مىشود- چنان كه از عبارت شيخ مفيد در باب حركت اهل بيت به سمت
[١] ر. ك: ص ٣٢٤.