گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٥٨ - ١/ ٩ عبد الله بن عمر
١/ ٩ عبد اللَّه بن عمر[١]
٦٩٢. صحيح البخارى- به نقل از ابن ابى نُعْم-: من در حضور عبد اللَّه بن عمر بودم كه مردى در باره [نجس يا پاك بودنِ] خون پشه از وى پرسيد. او جواب داد: تو از كدام طايفهاى؟
گفت: از اهالى عراقم.
ابن عمر گفت: به اين، نگاه كنيد كه از من در باره خون پشه مىپرسد، در حالى كه اينان، پسر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله را كشتند! من از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود: «آن دو (حسن و حسين)، دو دسته گل من در دنيايند».[٢]
٦٩٣. سنن الترمذى- به نقل از عبد الرحمان بن ابى نُعْم-: مردى عراقى از ابن عمر در باره لباسى كه با خون پشه آلوده مىشود، پرسيد.
[١] كانَ عُمَرُ بنُ سَعدٍ لي صَديقاً، فَأَتَيتُهُ عِندَ مُنصَرَفِهِ مِن قِتالِ الحُسَينِ عليه السلام، فَسَأَلتُهُ عَن حالِهِ، فَقالَ: لا تَسأَلَ عَن حالي، فَإِنَّهُ ما رَجَعَ غائِبٌ إلى مَنزِلِهِ بِشَرٍّ مِمّا رَجَعتُ بِهِ، قَطَعتُ القَرابَةَ القَريبَةَ، وَارتَكَبتُ الأَمرَ العَظيمَ ٧٠٧
( الأخبار الطوال: ص ٢٦٠، بغية الطلب فى تاريخ حلب: ج ٦ ص ٢٦٣١).
[٢] جَعَلَ عُمَرُ بنُ سَعدٍ يَقولُ: ما رَجَعَ أحَدٌ إلى أهلِهِ بِشَرٍّ مِمّا رَجَعتُ بِهِ، أطَعتُ الفاجِرَ الظّالِمَ ابنَ زِيادٍ، وعَصَيتُ الحَكَمَ العَدلَ، وقَطَعتُ القَرابَةَ الشَّريفَةَ ٧٠٨
( أنساب الأشراف: ج ٣ ص ٤١٤).