گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١٥ - ٥/ ١ زيارت نخست، به روايت«المزار الكبير»
هنگامى كه زنان، اسبت را خوار و پريشان، و زين تو را بر آن، واژگون ديدند، از پرده بيرون آمدند، موهايشان را پريشان كردند و بر گونههاى خود زدند، صورتهاى خود را گشودند و ناله، سر دادند و پس از عزّت، خوار شدند و به سوى قتلگاهت شتافتند.
و شمر، بر سينهات نشسته، شمشيرش را در گودى گلويت فرو برد، محاسن سپيدت را به دستش گرفت و با شمشير هندى خود، تو را ذبح كرد. حواسّ تو، آرام گرفت و نَفَسهايت، آهسته گشت، و سرت به بالاى نيزه رفت، و خاندانت را مانند بندگان به اسارت گرفته، غل و زنجير كردهاند و بر پشت شتران [بدون جهاز] نشاندند و آفتاب سوزان نيمروز، چهرههايشان را سوزاند و در صحراها و دشتها، رانده شدند، در حالى كه دستهايشان را به گردن، بسته بودند و آنها را در بازارها مىچرخاندند.
پس واى بر عاصيان فاسق! با كشتن تو، اسلام را كُشتند و نماز و روزه را تعطيل
فَلَمّا رَأَينَ النِّساءُ جَوادَكَ مَخزِيّاً، ونَظَرنَ سَرجَكَ عَلَيهِ مَلوِيّاً، بَرَزنَ مِنَ الخُدورِ، ناشِراتِ الشُّعورِ، عَلَى الخُدودِ لاطِماتٍ، لِلوُجوهِ سافِراتٍ، وبِالعَويلِ داعِياتٍ، وبَعدَ العِزِّ مُذَلَّلاتٍ، وإلى مَصرَعِكَ مُبادِراتٍ.
وَالشِّمرُ جالِسٌ عَلى صَدرِكَ، مولِغٌ سَيفَهُ عَلى نَحرِكَ، قابِضٌ عَلى شَيبَتِكَ بِيَدِهِ، ذابِحٌ لَكَ بِمُهَنَّدِهِ، قَد سَكَنَت حَواسُّكَ، وخَفِيَت أنفاسُكَ، ورُفِعَ عَلَى القَنا رَأسُكَ، وسُبِيَ أهلُكَ كَالعَبيدِ، وصُفِّدوا فِي الحَديدِ، فَوقَ أقتابِ المَطِيّاتِ، تَلفَحُ وُجوهَهُم حَرُّ الهاجِراتِ، يُساقونَ فِي البَراري وَالفَلَواتِ، أيديهِم مَغلولَةٌ إلَى الأَعناقِ، يُطافُ بِهِم فِي الأَسواقِ.
فَالوَيلُ لِلعُصاةِ الفُسّاقِ، لَقَد قَتَلوا بِقَتلِكَ الإِسلامَ، وعَطَّلُوا الصَّلاةَ وَالصِّيامَ،