گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٠٨ - ١/ ٤ - ٢ برگزيدن دوزخ
٢٧١. الفتوح: حسين عليه السلام، بُرَير را به سوى عمر بن سعد فرستاد. بُرَير، به عمر بن سعد گفت: اى عَمر! آيا مىگذارى كه خاندان نبوّت، از تشنگى جان بدهند و مانعِ آنان مىشوى كه از آب فرات بنوشند و ادّعاى شناختن خدا و پيامبرش را مىكنى؟!
عمر بن سعد، ساعتى به زمين، چشم دوخت. سپس، سرش را بلند كرد و گفت: به خدا سوگند، من، اين را به يقين مىدانم كه هر كس با آنان بستيزد و حقّشان را غصب كند، ناگزير، در دوزخ خواهد بود؛ امّا واى بر تو، اى بُرَير! آيا نظرت اين است كه فرماندارى رى را رها كنم تا به كسى جز من برسد؟! در خود نمىبينم كه بتوانم از اين مُلك، در گذرم.
... بُرَير بن حُضَير، به سوى حسين عليه السلام باز گشت و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! عمر بن سعد، راضى شده كه در برابر فرمانروايى رى، تو را بكُشد.[١]
[١] لَمّا قَبَضَ شِمرُ بنُ ذِي الجَوشَنِ الكِتابَ قامَ هُوَ وعَبدُ اللَّهِ بنُ أبِي المُحِلِّ- وكانَت عَمَّتُهُ امُّ البَنينَ ابنَةُ حِزامٍ عِندَ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام، فَوَلَدَت لَهُ العَبّاسَ وعَبدَ اللَّهِ وجَعفَراً وعُثمانَ- فَقالَ عَبدُ اللَّهِ بنُ أبِي المُحِلِّ بنِ حِزامِ بنِ خالِدِ بنِ رَبيعَةَ بنِ الوَحيدِ بنِ كَعبِ بنِ عامِرِ بنِ كِلابٍ: أصلَحَ اللَّهُ الأَميرَ! إنَّ بَني اختِنا مَعَ الحُسَينِ، فَإِن رَأَيتَ أن تَكتُبَ لَهُم أماناً فَعَلتَ، قالَ: نَعَم ونَعمَةَ عَينٍ.
فَأَمَرَ كاتِبَهُ، فَكَتَبَ لَهُم أماناً، فَبَعَثَ بِهِ عَبدُ اللَّهِ بنُ أبِي المُحِلِّ مَعَ مَولىً لَهُ يُقالُ لَهُ: كُزمانُ، فَلَمّا قَدِمَ عَلَيهِم دَعاهُم، فَقالَ: هذا أمانٌ بَعَثَ بِهِ خالُكُم، فَقالَ لَهُ الفِتيَةُ: أقرِئ خالَنَا السَّلامَ، وقُل لَهُ: أن لا حاجَةَ لَنا-