گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٥٧ - ١/ ٨ عبد الله بن زبير
بزرگوارانه را بر زندگى ننگين، ترجيح داد. خداوند، حسين عليه السلام را رحمت كند و قاتل حسين عليه السلام را بىپناه سازد!
به جان خودم سوگند، در مخالفت كوفيان با حسين عليه السلام و نافرمانىشان از او، هيچ پنددهنده و بازدارندهاى همانند آن نبود؛ ولى آنچه قرار است بشود، مىشود و خداوند، هر گاه چيزى را بخواهد، مانعى براى آن وجود ندارد. آيا پس از حسين عليه السلام، به چنين قومى اطمينان كنيم و گفتارشان را تصديق نماييم و پيمانشان را بپذيريم؟ نه! هيچ گاه، آنان را شايسته چنين چيزى نمىبينيم.
آرى! به خدا سوگند، آنان حسين عليه السلام را كشتند، در حالى كه شبزندهدارىهاى طولانى داشت و روزهاى زيادى را روزه بود و سزاوارترينِ آنها به چيزى (حكومتى) بود كه در دست آنان است، و در دين و فضيلت نيز شايستهترين كس بود.
هلا! به خدا سوگند، حسين عليه السلام قرآن را به غِنا تغيير نداده بود و گريه از خوف خدا را به آواز، بدل نكرده بود و روزه را با ميخوارگى، و حلقههاى مجلس ذكر را با دنبال شكار رفتن، عوض نساخته بود (كنايه به يزيد). به زودى، آنان هلاك مىشوند.[١]
[١] ر. ك: ص ٨٨٤.