گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٣٠ - ١/ ١ تشويق به سوگوارى براى امام حسين عليه السلام
[صَرف] نيرويى از سوى آنها، و اين از جانب خدا به آنان داده شده است. خوشبختى و رحمت و رأفت و پيشكشى است كه خدا برايشان در نظر گرفته است».
گفتم: فدايت گردم! اين چيست كه آن را تعريف مىكنى، ولى نامش را نمىبرى؟
فرمود: «زيارت جدّم حسين بن على عليه السلام، كه در سرزمينى بيگانه، غريب افتاده است. هر كه او را زيارت كند، برايش مىگِريد و هر كه زيارتش نكند، برايش اندوهگين مىشود و هر كه در محضرش نباشد، برايش مىسوزد و هر كه به قبر پسرش در پايين پايش نظر بيندازد، رحمش مىآيد ...».
آن گاه فرمود: «به من خبر رسيده كه گروهى، از اطراف كوفه و كسانى از غير آن، كنار قبر ايشان مىآيند و نيز زنانى كه شيون سر مىدهند، و اين، در نيمه شعبان است. پس در ميان آنان، قارىاى قرآن مىخواند و قصّهگويى، ماجراى كربلا را مىگويد و عدّهاى، ناله سر مىدهند، و برخى مرثيهسرايى مىكنند».
به ايشان گفتم: فدايت گردم! آرى. برخى از چيزهايى كه گفتى، شاهد بودهام.
فرمود: «ستايش، خدايى راست كه در ميان مردم، كسانى را قرار داد كه به سوى ما مىآيند و ما را مىستايند و برايمان مرثيهسرايى مىكنند، و نيز كسانى را از خويشان ما و غير خويشان ما قرار داد كه به دشمنان ما طعنه مىزنند و آنان را باطل مىدانند و كارشان را زشت مىشمارند!».[١]
[١] نيحَ عَلَى الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام سَنَةً كامِلَةً، كُلَّ يَومٍ ولَيلَةٍ، وثَلاثَ سِنينَ مِنَ اليَومِ الَّذي اصيبَ فيهِ، وكانَ المِسوَرُ بنُ مَخرَمَةَ وأبو هُرَيرَةَ وتِلكَ الشّيخَةُ مِن أصحابِ رَسولِ اللَّهِ صلى اللَّه عليه و آله، يَأتونَ مُستَتِرينَ ومُقَنِّعينَ، فَيَسمَعونَ ويَبكونَ ٧٨٤
( دعائم الإسلام: ج ١ ص ٢٢٧، بحار الأنوار: ج ٨٢ ص ١٠٢ ح ٤٨).