گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٤٥ - ٣/ ٢٩ مسلم بن عوسجه
سلام بر عمرو بن قَرَظه انصارى!
٣٦٥. الملهوف: عمرو بن قَرَظه انصارى، بيرون آمد و از حسين عليه السلام، اجازه ميدان رفتن گرفت و امام عليه السلام، اجازه داد. او به سان مشتاقان به پاداش، جنگيد و در خدمت به فرمانرواى آسمان، بس كوشيد تا اين كه تعداد فراوانى از گروه ابن زياد را كُشت و ميان درستكارى و جهاد، جمع كرد. تيرى به سوى حسين عليه السلام نمىآمد، جز آن كه دستش را جلو آن مىگرفت، و شمشيرى كشيده نمىشد، جز آن كه با قلبش، با آن، رويارويى مىكرد و هيچ آسيبى به حسين عليه السلام نرسيد، تا آن گاه كه او بر اثر زخمهايى زمينگير شد. او به حسين عليه السلام رو كرد و گفت: اى فرزند پيامبر خدا! آيا [به پيمانم] وفا كردم؟
امام عليه السلام فرمود: «آرى، تو در بهشت، پيشِ روى من هستى. سلامِ مرا به پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله برسان و به او بگو كه: من، در پى [تو] مىآيم».
سپس جنگيد تا كشته شد. خشنودى خدا، بر او باد![١]
٣/ ٢٩ مُسلم بن عَوسَجه
مسلم بن عَوسَجه اسدى، كنيهاش ابو حَجْل و مردى شجاع و عابد و يكى از برجستهترين ياران امام حسين عليه السلام در ماجراى كربلا بوده است.
وى در نهضت كوفه و همكارى با مسلم بن عقيل، فعّاليت چشمگيرى داشت؛ او پس از شكست نهضت كوفه، خود را در كربلا به امام حسين عليه السلام رساند و عاشقانه در
[١] مطالب السؤول: ص ٧٣.