گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٩٠ - ٢/ ١٢ خشك شدن درخت ام معبد
شد تا بر گناهشان بيفزايند و عذابى دردناك، در انتظار آنهاست».[١]
٢/ ١٢ خشك شدن درخت امّ معبد
٥٣١. ربيع الأبرار- به نقل از هند دختر جَون-: پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله بر خيمه خالهام، امّ مَعبد، فرود آمده بود و هنگامى كه از خواب برخاست، آبى خواست و دستانش را شست و در دهان گرداند و آن را در پاى درختچه خارى،[٢] از دهان بيرون ريخت. آن درختچه، درخت خارى بزرگ شد و ميوههايى بس بزرگ به رنگ سرخ و بوى عنبر و مزه عسل، به بار آورد كه هر گرسنه و تشنه و بيمارى كه از آن مىخورد، سير و سيراب و تندرست مىشد، و هر شتر و گوسفندى كه از برگ آن مىخورد، شيرش افزون مىگشت. ما آن را «مبارك» مىناميديم و برخى باديهنشينان، پيوسته از آن، آب و توشه بر مىگرفتند.[٣]
تا اين كه روزى برخاستيم و ديديم ميوههايش ريخته و برگهايش كوچك شده است. بيمناك شديم و چيزى نگذشت كه خبر وفات پيامبر صلى اللَّه عليه و آله رسيد.
[١] مشهور است كه دفن جنازهها، توسط بنى اسد انجام شد. در اين باره، ر. ك: تاريخ الطبرى: ج ٥ ص ٤٥٥ و أنساب الأشراف: ج ٣ ص ٤١١.
[٢] ر. ك: الطبقات الكبرى( الطبقة الخامسة من الصحابة): ج ١ ص ٤٨٥.
[٣] مانند رواياتى كه مىگويند:« لا يَلِى الوَصِىَّ إلَّا الوَصِىُّ؛ كفن و دفن نمىكند وصى را مگر وصى»( الكافى: ج ٨ ص ٢٠٦ ح ٢٥٠، الغيبة، طوسى: ص ٥٧ ح ٥٢، بحار الأنوار: ج ٥٣ ص ٩٤ ح ١٠٣)