گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٢٣ - ٩/ ٥ نبرد انفرادى امام عليه السلام با دشمنانش
٤٢٦. الملهوف: راوى مىگويد: آن گاه حسين عليه السلام، دشمن را به نبردِ تن به تن فرا خواند و همه كسانى را كه به جنگش مىآمدند، از ميان بر مىداشت تا آن جا كه تعداد فراوانى از آنها را كُشت و در اين حال، مىفرمود:
«مرگ، از ننگ، بهتر است
و ننگ، از ورود به آتش».
يكى از راويان مىگويد: به خدا سوگند، تا كنون شكست خوردهاى را نديده بودم كه فرزندان و خاندان و يارانش كشته شده باشند؛ امّا اين گونه استوار و پُردل مانده باشد. پيادگان، بر او يورش مىبُردند واو هم بر آنان، يورش مىبُرد و آنان، مانند فرار بُزها به هنگام حمله گرگ، از هم شكافته مىشدند.
او بر آنان، حمله مىبُرد و در حالى كه آنان، بالغ بر سى هزار نفر بودند، از پيشِ پاى او، مانند ملخهاى پراكنده، مىگريختند و او، دوباره به جاى خويش، باز مىگشت و مىگفت: «هيچ نيرو و توانى، جز از جانب خداوندِ والامرتبه بزرگ، نيست».[١]
[١] صاحَ الحُسَينُ بنُ عَلِيٍّ عليه السلام: اسقونا ماءً! فَرَمى رَجُلٌ بِسَهمٍ فَشَقَّ شِدقَهُ، فَقالَ: لا أرواكَ اللَّهُ! فَعَطِشَ الرَّجُلُ إلى أن رَمى نَفسَهُ فِي الفُراتِ، فَشَرِبَ حَتّى ماتَ ٤٥١
( ذخائر العقبى: ص ٢٤٦، المعجم الكبير: ج ٣ ص ١١٤ ح ٢٨٤١).