امام عليه السلام، هر دو در روز عاشورا، شهيد شده‌اند، با اين تفاوت كه يكى شيرخواره بوده است و ديگرى، چند ساله. پس شايد بتوان گفت كه گزارش‌هايى كه كلمه «رَضيع (شيرخواره)» در آنها به كار رفته و يا تصريح مى‌كنند كه فرزندى از امام عليه السلام كه در روز عاشورا به دنيا آمده بود، روى دست پدر، تير خورد و شهيد شد، به شهادتِ يكى از اين فرزندان، اشاره دارند (البته بايد توجّه داشت آنچه مكرّر شنيده مى‌شود كه آن كودك، شش ماهه بوده،[١] سند معتبرى ندارد)؛ امّا گزارش‌هايى كه به شهادت فرزند سه ساله امام عليه السلام اشاره كرده‌اند يا تعبيرهاى مشابه و نزديك به آن دارند، مربوط به شهادت فرزند ديگرى از ايشان اند. با اين همه، بايد گفت كه تشابه بسيارى از گزارش‌ها در باره: نام كودك، نام مادرش و نام قاتلش و همچنين عدم تصريح اكثر منابع به شهادت دو فرزند خردسال امام حسين عليه السلام در صحنه عاشورا، اين فرضيه را از حدّ يك احتمال، فراتر نيم بَرد.

در «زيارت ناحيه مقدّسه» آمده است:

السَّلامُ عَلى عَبدِ اللَّهِ بنِ الحُسَينِ الطِّفلِ الرَّضيعِ، المَرمِيِّ الصَّريعِ، المُتَشَحِّطِ دَماً، المُصَعَّدِ دَمُهُ فِي السَّماءِ، المَذبوحِ بِالسَّهمِ في حِجرِ أبيهِ، لَعَنَ اللَّهُ رامِيَهُ حَرمَلَةَ بنَ كاهِلٍ الأَسَدِيَّ وذَويهِ‌[٢].

سلام بر عبد اللَّه بن الحسين، كودك شيرخواره تير خورده ضربت خورده به خون تيپده كه خونش به آسمان، پرتاب شد و در دامان پدرش، با تير، سر بُريده شد! خدا لعنت كند حَرمَلَه بن كاهِل اسدى و همراهانش را كه به او تير زدند!

[١] ثُمَّ خَرَجَ مِن بَعدِهِ‌[ أي بَعدِ عُثمانَ‌] أخوهُ جَعفَرُ بنُ عَلِيٍّ- وامُّهُ امُّ البَنينَ أيضاً- فَحَمَلَ وهُوَ يَقولُ:

إنّي أنَا جَعفَرٌ ذُو المَعالي‌		نَجلُ عَلِيِّ الخَيرِ ذُو النَّوالِ‌
أحمي حُسَيناً بِالقَنَا العَسّالِ‌		وبِالحُسامِ الواضِحِ الصَّقالِ‌

ثُمَّ قاتَلَ حَتّى قُتِلَ ٣٨٦

( مقتل الحسين عليه السلام، خوارزمى: ج ٢ ص ٢٩، الفتوح: ج ٥ ص ١١٣).

[٢] مقاتل الطالبيّين: ص ٨٨.