گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٨ - فهرست شمارى ديگر از متفردات منابع متأخر
وى كه: «اى عمّه! دامن خيمه را بالا بزن» و نگاه كردن امام عليه السلام به سر بُريده پدر و مخاطب قرار دادن زينب عليها السلام كه: «اى عمّه! مُهيّاى اسيرى باشيد، كه پدرم را شهيد كردند»؛[١]
- گزارشهاى مربوط به هجوم به خيمهها، مانند: تصريح به كتك خوردن اهل حرم امام عليه السلام[٢] و كشيدن زيرانداز از زير امام زين العابدين عليه السلام و بر زمين افكندن ايشان،[٣] و زيرِ دست و پا ماندن برخى از كودكان[٤] و دستور امام زين العابدين عليه السلام به عمّهاش زينب عليها السلام كه:
«عَلَيكُنَّ بِالفرار؛ بر شما بادْ فرار!»
در پاسخ چارهجويى او،[٥] و سرشمارى كودكان كاروان در پايان كار و مشخّص شدن اين كه دوتن از آنان در نقطهاى جان دادهاند؛[٦]
- گزارش چگونگى آمدن بنى اسد براى دفن اجساد شهدا و اين كه امام زين العابدين عليه السلام در باره كمك آنان در دفن پدر بزرگوارش فرمود:
«مَعى مَن يُعينُنى؛ همراه من، كسى هست كه مرا يارى كند»
و خطاب به پدرش فرمود:
«أمّا الدُنيا فَبَعدك مُظلمة؛ دنيا پس از تو، تاريك است»
و اين كه روى قبر پدر با انگشت نوشت:
«هذا قَبرُ حُسَينِ بنِ عَلِىِّ بنِ أبى طالِبٍ الَّذى قَتَلوهُ عَطشاناً غَريباً؛ اين، قبر حسين بن على بن ابى طالب است كه او را تشنه و غريب، كُشتند»؛[٧]
- گزارش سخن زينب عليها السلام خطاب به جسد برادر:
«هل أنت أخى؟ هل أنت ابن أبى؟؛ آيا تو برادر منى؟ آيا تو پسر پدر[٨] منى؟»[٩]
و بوسه زدنش بر حنجر و رگهاى بُريده برادر[١٠]
[١] تذكرة الشهداء: ص ٣٤٧.
[٢] المنتخب، طريحى: ص ١٨٣، عنوان الكلام: ص ٢١٣.
[٣] نور العين: ص ٥٣، مقتل الحسين عليه السلام المنسوب إلى أبى مخنف: ص ١٥٤، معالى السبطين: ج ٢ ص ٥١.
[٤] وفيات الأئمّة: ص ١٦٠.
[٥] معالى السبطين: ج ٢ ص ٥٢، ٥٣.
[٦] معالى السبطين: ج ٢ ص ٥٢، ٥٣.
[٧] الدمعة الساكبة: ج ٥ ص ١٣.
[٨] اكنون در افواه، لفظ« مادر» به جاى« پدر»، مشهور است.
[٩] شعشعة الحسينى: ج ٢ ص ١٢٧.
[١٠] الخصائص الحسينيّة: ص ١٨٠، تذكرة الشهداء: ص ٣٦٣، معالى السبطين: ج ٢ ص ٣٢.