گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٩ - دو شيعيان طبقه دوم
صائدى، نمونههاى شناخته شده اين دسته از شيعيان و علاقهمندان اهل بيت عليهم السلام بودند. آنان، پس از مرگ معاويه، در خانه سليمان بن صُرَد خُزاعى جمع شدند و باب نامهنگارى به امام حسين عليه السلام، پس از مرگ معاويه، به دست آنها گشوده شد.
دو. شيعيان طبقه دوم
اين دسته، كسانى بودند كه بر اثر جاذبههاى حكومت علوى و آشنايى با احاديثى كه اصحاب بزرگ پيامبر خدا صلى اللَّه عليه و آله در فضايل اهل بيت عليهم السلام نقل كرده بودند، به اين خاندان، اظهار ارادت مىكردند؛ ولى دوستى آنها، از مرز ظاهر و زبان، تجاوز نمىكرد. امام صادق عليه السلام اين دسته را دوستانِ تَرازِ پايين اهل بيت عليهم السلام وصف فرموده است:
وَ الطَّبَقَةُ الثانِيَةُ: النَّمَطُ الأَسفَلُ، أحَبّونا فِى العَلانِيَةِ وَ ساروا بِسيرَةِ المُلوكِ، فَأَلسِنَتُهُم مَعَنا وَ سُيوفُهُم عَلَينا[١].
گروه دوم، پايينترند. ما را آشكارا دوست دارند؛ ولى به شيوه پادشاهان رفتار مىكنند. از اين رو، زبانهايشان، با ماست و شمشيرهايشان، بر ضدّ ما!
در دوران حكومت امام على عليه السلام و ديگر امامان، بيشتر مردم كوفه از همين دسته بودند؛ همانها كه امام على عليه السلام در اواخر حكومت خود، پى در پى، از آنها گله مىكرد و خطاب به آنها مىفرمود:
يا أَشباهَ الرِّجالِ وَلا رِجالَ[٢].
اى مردْنمايانِ نامرد!
و مىفرمود:
مُنيتُ بِمَن لا يُطيعُ[٣].
گرفتار كسانى شدهام كه فرمان نمىبرند.
[١] تحف العقول: ص ٣٢٥.
[٢] نهج البلاغة: خطبه ٢٧، الكافى: ج ٥ ص ٦ ح ٦، بحار الأنوار: ج ٣٤ ص ٦٥ ح ٩٣١.
[٣] نهج البلاغة: خطبه ٣٩، بحار الأنوار: ج ٣٤ ص ٣٢ ح ٩٠٥.