گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١٠ - ٥/ ١ زيارت نخست، به روايت«المزار الكبير»
از سرِ حسرت و تأسّف بر تو، و دريغ و افسوس بر گرفتارىهايى كه به تو رسيده، تا آن گاه كه از سوز مصيبتت و غم فقدانت بميرم.
گواهى مىدهم كه تو، نماز را به جاى آوردى و زكات پرداختى، و امر به معروف و نهى از تجاوز و زشتكارى كردى، و خدا را پيروى كردى و سرپيچى ننمودى، و به او و به ريسمانش چنگ زدى، و او را خشنود ساختى؛ و از او ترسيدى، و او را در نظر داشتى، و [دعوت] او را اجابت كردى، سنّتها را پايه نهادى، و فتنهها را خاموش كردى، و به رشد، فرا خواندى، و راههاى استوار را روشن نمودى و در راه خدا، آن گونه كه بايد، جهاد كردى.
خدا را مطيع، و جدّت محمّد صلى اللَّه عليه و آله را پيرو، و پدرت را گوش به فرمان، و به وصيّت برادرت، شتابان بودى. پايه دين را برافرازنده، و طغيان را براندازنده، و طاغوتها را كوبنده، و امّت را نصيحت كننده بودى، و در درياى مرگ، شنا كننده، با فاسقان، رو در رو شونده، حجّتهاى خدا را بر پا دارنده، و اسلام و مسلمانان
حَسرَةً عَلَيكَ وتَأَسُّفاً عَلى ما دَهاكَ وتَلَهُّفاً، حَتّى أموتَ بِلَوعَةِ المُصابِ وغُصَّةِ الاكتِيابِ.
أشهَدُ أنَّكَ قَد أقَمتَ الصَّلاةَ وآتَيتَ الزَّكاةَ، وأمَرتَ بِالمَعروفِ ونَهَيتَ عَنِ المُنكَرِ وَالعُدوانِ، وأطَعتَ اللَّهَ وما عَصَيتَهُ، وتَمَسَّكتَ بِهِ وبِحَبلِهِ فَأَرضَيتَهُ وخَشيتَهُ، وراقَبتَهُ وَاستَجَبتَهُ، وسَنَنتَ السُّنَنَ، وأطفَأتَ الفِتَنَ، ودَعَوتَ إلَى الرَّشادِ، وأوضَحتَ سُبُلَ السَّدادِ، وجاهَدتَ فِي اللَّهِ حَقَّ الجِهادِ.
وكُنتَ للَّهِ طائِعاً، ولِجَدِّكَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيهِ وآلِهِ تابِعاً، ولِقَولِ أبيكَ سامِعاً، وإلى وَصِيَّةِ أخيكَ مُسارِعاً، ولِعِمادِ الدّينِ رافِعاً، ولِلطُّغيانِ قامِعاً، ولِلطُّغاةِ مُقارِعاً، ولِلُامَّةِ ناصِحاً. وفي غَمَراتِ المَوتِ سابِحاً، ولِلفُسّاقِ مُكافِحاً، وبِحُجَجِ اللَّهِ قائِماً، ولِلإِسلامِ وَالمُسلِمينَ راحِماً،