وارد شدم، در حالى كه گرفته و اندوهناك بود و اشك‌هايى همانند لؤلؤ از چشمانش سرازير بود. گفتم: اى پسر پيامبر خدا! گريه‌ات از چيست؟ خداوند، چشمانت را گريان نكند!

به من فرمود: «آيا غافلى؟ آيا نمى‌دانى كه حسين بن على عليه السلام در چنين روزى كشته شد؟».

امام صادق عليه السلام چنان گريست كه مَحاسنش از اشك‌هايش تر شد.[١]

٨٤٦. كامل الزيارات‌- به نقل از هارون بن خارجه-: در خدمت امام صادق عليه السلام بوديم كه از حسين عليه السلام ياد كرديم. ايشان گريست و ما هم گريه كرديم. امام عليه السلام سرش را بلند كرد و فرمود: «حسين عليه السلام فرمود:" من كشته اشكم و هيچ مؤمنى مرا ياد نمى‌كند، مگر اين كه مى‌گريَد"».[٢]

٨٤٧. كامل الزيارات‌- به نقل از صفوان جمّال-: در راه مدينه، عازم مكّه بوديم كه از امام صادق عليه السلام پرسيدم و گفتم: اى پسر پيامبر خدا! چه شده كه تو را گرفته و اندوهگين و شكسته مى‌بينم؟

فرمود: «اگر آنچه را من شنيدم، تو هم مى‌شنيدى، تو را از سؤال كردن از من باز مى‌داشت».

گفتم: چه شنيدى؟

فرمود: «نفرين و ناله فرشتگان را به درگاه خداى عزّوجلّ بر كُشندگان امير مؤمنان عليه السلام و

[١] علّامه مجلسى، پس از آوردن اين زيارت، گفته است: بدان كه‌[ شيخ‌] مفيد و سيّد[ ابن طاووس‌]، اين زيارت را در كتاب‌هايشان با حذف سند براى« روز عاشورا» آورده‌اند و مؤلّف المزار الكبير، چنين گفته:« زيارت شهيدان در روز عاشورا: ابو الفتح محمّد بن محمّد جعفرى- أدام اللَّه عزّه- براى من روايت كرد از ... و نيز شيخ محمّد بن احمد بن عيّاش، به من خبر داد از ... و عيناً همين زيارت را نقل كرد؛ امّا ما آن را در زيارت‌هاى مطلقه آورديم؛ زيرا روايت، دلالتى بر اختصاص داشتن آن به زمان خاصّى ندارد»( بحار الأنوار: ج ١٠١ ص ٢٧٤).

[٢] علّامه مجلسى فرموده:« بدان كه در تاريخ روايت‌[ و توقيع‌]، اشكالى وجود دارد؛ زيرا چهار سال زودتر از تولّد امام مهدى عليه السلام است. از اين رو، شايد تاريخ آن ٢٦٢ باشد[ و نه ٢٥٢ ق‌]. نيز ممكن است كه از سوى امام حسن عسكرى عليه السلام صادر شده باشد»( بحار الأنوار: ج ١٠١ ص ٢٧٤)؛ ليكن بايد توجّه داشت كه تاريخ ياد شده( ٢٥٢ ق) هم‌زمان با دوران امامت امام هادى عليه السلام( ٢١٢- ٢٥٤ ق) است: بنابر اين، سخن علّامه در مورد امكانِ نسبت دادن آن به امام حسن عسكرى عليه السلام صحيح به نظر نمى‌رسد، بلكه على القاعده امام هادى عليه السلام مقصود است.