گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٤٤ - ٨/ ٩ بازگشت خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله به مدينه
و سختى و وحشتناكى و تلخى و گرانبارى! آنچه را كه به ما رسيده و بر ما كارگر شده، نزد خدا مىنهيم و به حساب او مىگذاريم، كه او پيروزمند و انتقامگيرنده است».
سپس صوحان، فرزند صعصعة بن صوحان- كه زمينگير بود- برخاست و از على بن الحسين- كه درودهاى خدا بر او باد- به دليل فلج بودن پاهايش [و ناتوانى بر يارى حسين عليه السلام] عذر خواست و امام عليه السلام عذرخواهىاش را پذيرفت و خوشگمانى و سپاسگزارى خود را به او ابراز كرد و بر پدرش رحمت فرستاد.[١]
[١] ابو محمّد عبد اللَّه بن عمرو عاص قريشى سَهْمى، از ياران پيامبر صلى اللَّه عليه و آله بود و پيش از پدرش مسلمان شد و ميان او و پدرش، يازده سال فاصله بود. وى در جنگ صفّين، همراه پدرش شركت داشت و جنگيد و بعدها پشيمان شد. معاويه، وى را به مدّت كوتاهى، حكمران بصره كرد و او را وا داشت كه جواب نامه حسين عليه السلام را به گونهاى بنگارد كه او را كوچك كند. وى از بيعت با يزيد، خوددارى كرد و براى عبادت، در عَسقَلان، گوشهنشينى اختيار كرد و در آخر عمرش، نابينا شد. در محل و زمان مرگش اختلاف است.