گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٨٨ - ٥/ ٥ عباس بن على عليه السلام
٣٩٥. المناقب و المثالب، ابو حنيفه نعمان مغربى: عبّاس بن على عليه السلام، پس از آن كه حسين عليه السلام را از آب، باز داشتند، به دشمن حمله مىبُرد و آنها را مىشكافت و خود را به آب فرات مىرساند و حسين عليه السلام و يارانش را سيراب مىكرد. وى در آن روزها، «سَقّا (آبآور)» ناميده شد و ميان فرات و قتلگاه حسين عليه السلام كشته شد. قبر او نيز همان جاست. در آن روز، [دشمنان] دست و پاهاى او را هم قطع كردند.[١]
٣٩٦. المناقب، ابن شهرآشوب: عبّاس، سقا، ماه بنى هاشم و پرچمدار حسين عليه السلام بود. او از ديگر برادرانش بزرگتر بود و در طلب آب مىرفت كه بر او حمله بُردند. او هم به آنها حمله بُرد و چنين مىخواند:
از مرگْ نمىهراسم؛ زيرا مرگ، ترقّى و صعودى است
كه مرا در پشت شمشيرها، پنهان مىكند.
جانم، سپر جان پاكيزه مصطفى باد!
من، عبّاسم كه سقّا گشتهام
و به روز برخورد، هراسى از شرّ ندارم.
پس آنان را متفرّق كرد. زيد بن وَرقاى جُهَنى، در پشت درخت خرمايى به كمين او نشست و حَكيم بن طُفَيل سِنبِسى نيز او را يارى داد و بر دست راست عبّاس عليه السلام ضربهاى زد [و آن را قطع كرد]. عبّاس عليه السلام، شمشير را به دست چپ گرفت و به آنها حمله بُرد و چنين رَجَز مىخواند:
به خدا سوگند، اگر دست راستم را قطع كنيد
من، هميشه از دينم حمايت مىكنم
[١] طَلَبَ المُختارُ عَبدَ اللَّهِ بنَ عُقبَةَ الغَنَوِيَّ فَوَجَدَهُ قَد هَرَبَ ولَحِقَ بِالجَزيرَةِ، فَهَدَمَ دارَهُ.
وكانَ ذلِكَ الغَنَوِيُّ قَد قَتَلَ مِنهُم غُلاماً ... ٤٠٦
( تاريخ الطبرى: ج ٦ ص ٦٥، الكامل فى التاريخ: ج ٢ ص ٦٨٤).