اصول فقه نوين - اراکی، محسن - الصفحة ١٥٥ - ادات دوم ادات«ال» داخل بر جمع

ادات دوم: ادات «ال» داخل بر جمع:

آنچه مسلم است اين است كه جمع محلّى به الف و لام، دلالت بر استيعاب و عموم دارد. لكن در اينجا پرسش‌هايى مطرح است كه براى يافتن پاسخ آنها بايد به بحث و بررسى پرداخت.

سؤال اول: درباره عناصر هيئت تركيبى جمع محلى به الف و لام است كه از چه عناصرى تشكيل شده و مفاد اصلى هر يك از اين عناصر چيست؟

سؤال دوم: درباره دلالت ثبوتى جمع محلى به الف و لام است و اينكه جمع محلى به الف و لام- در مقام ثبوت و امكان- چگونه و به چه نحو مى‌تواند بر استيعاب و عموم دلالت كند؟ به عبارتى ديگر صرف نظر از مقام اثبات و دلالت بالفعل، در مقام ثبوت، دلالت جمع محلى به الف و لام را چگونه مى‌توان تصور نمود؟

سؤال سوم: درباره دلالت اثباتى جمع محلى به الف و لام است و اينكه با توجه به پاسخ دو سؤال پيشين؛ آيا جمع محلى به الف و لام دال بر استيعاب است؟ و بر فرض دلالت بر استيعاب، دال بر آن چيست؟ و بر چه نوع استيعابى دلالت مى‌كند؟

بنابراين در اينجا سه بحث وجود دارد:

١) عناصر هيئت تركيبى جمع محلّى به الف و لام و مفاد هر يك از آنها؛

٢) چگونگى دلالت جمع محلّى به الف و لام بر استيعاب در مقام ثبوت؛

٣) اصل دلالت جمع محلّى به الف و لام بر استيعاب و عموم و چيستى دال بر آن و نوع استيعاب مدلول آن.