گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٩٥٣ - ٢/ ٥ يادكرد مصيبتهاى امام حسين عليه السلام در محضر امام صادق عليه السلام
٧٩٢. رجال الكشّى- به نقل از زيد شَحّام-: تعدادى كوفى در خدمت امام صادق عليه السلام بوديم كه جعفر بن عَفّان، بر ايشان وارد شد. امام عليه السلام او را به خود نزديك كرد و در كنار خويش جا داد و آن گاه به وى فرمود: «اى جعفر!».
گفت: در خدمتم، خداوند، مرا فدايت گردانَد!
فرمود: «خبردار شدم كه تو در باره حسين عليه السلام مىخوانى و خوب هم مىخوانى».
گفت: آرى، خداوند، مرا فداى تو گردانَد!
امام عليه السلام فرمود: «بگو».
او هم براى امام عليه السلام و اطرافيانش خواند، تا آن كه اشكهاى امام عليه السلام بر صورت و محاسنش جارى شد.[١]
٧٩٣. الأغانى- به نقل از على بن اسماعيل تميمى، از پدرش-: خدمت جعفر بن محمّد صادق عليه السلام بودم كه مسئول ديدارهاى ايشان عليه السلام از ايشان براى سيّد،[٢] اجازه ديدار
[١] وقَد شَقَقنَ الجُيوبَ، ولَطَمنَ الخُدودَ الفاطِمِيّاتُ عَلَى الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام، وعَلى مِثلِهِ تُلطَمُ الخُدودُ، وتُشَقُّ الجُيوبُ ٨١٤
( تهذيب الأحكام: ج ٨ ص ٣٢٥ ح ١٢٠٧، عوالى اللآلى: ج ٣ ص ٤٠٩ ح ١٥).
[٢] در الأمالى صدوق، پس از عبارت« هر كس مصيبتهاى ما را ياد كند»، اين افزوده وجود دارد:« و به خاطر رفتارى كه با ما شد، بگِريد، در روز قيامت، همراه ما و در رتبه ما خواهد بود، و هر كس مصيبت ما را ياد كند».