گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٨١ - ٥/ ٥ عباس بن على عليه السلام
روز قيامت، به او رَشك مىبرند.
كنيه آن بزرگوار، ابو الفضل و ابو قِربه (صاحب مَشك) و القابش سقّا و قمر بنىهاشم است.
عبّاس عليه السلام، قامتى بلند، سينهاى سِتَبر، بازوانى توانمند و چهرهاى بس زيبا داشت، بدانسان كه او را «ماه بنىهاشم» مىگفتند.
او از آغاز قيام ابا عبد اللَّه الحسين عليه السلام، همراه و همدل ايشان و در هنگامه نبرد كربلا، پرچمدار سپاه او بود. عبّاس عليه السلام، در روزهاى سخت محاصره امام عليه السلام و يارانش، سقايت سپاه و آبرسانى به كودكان را بر عهده داشت.
او در آستانه شب عاشورا، در جمع همراهان حسين عليه السلام، هنگامى كه امام عليه السلام از آنها خواسته بود تا بروند و ايشان را تنها بگذارند اوّلين كسى بود كه با جملاتى سرشار از عشق و ايمان، و آكَنده از ايثار، همگامى و جانفشانىاش را اعلام كرد.
عبّاس عليه السلام، در كلام امامان عليهم السلام، به ايثار، تيزبينى، استوارى در ايمان، جهاد عظيم، آزمايش نيكو و داشتن جايگاه رَشكآور در قيامت، ستوده شده است.
عبّاس عليه السلام، در هنگام شهادت، ٣٤ سال داشت. بنا بر اين، در حدود سال ٢٦ هجرى به دنيا آمده است. در «زيارت ناحيه مقدّسه»، در باره او آمده است:
السَّلامُ عَلَى أبي الفَضلِ العَبّاسِ بنِ أميرِ المُؤمِنينَ، المُواسي أخاهُ بِنَفسِهِ، الآخِذِ لِغَدِهِ مِن أمسِهِ، الفادي لَهُ الواقي، السّاعي إلَيهِ بِمائِهِ، المَقطوعَةِ يَداهُ، لَعَنَ اللَّهُ قاتِلَيهِ يَزيدَ بنَ الرُّقادِ الحيتي وحَكيمَ بنَ الطُّفيلِ الطّائِيَ[١].
سلام بر ابوالفضل عبّاس، فرزند امير مؤمنان؛ از خود در گذرنده با جان براى برادر، برگيرنده از ديروزش براى فردايش، فدايىِ او، نگهدارنده، كوشنده براى رساندن آب به او، و كسى كه دستهايش بُريده شد! خداوند، قاتلانش يزيد بن رُقاد حيتى و حَكيم بن طُفَيل طايى را لعنت كند!
گفتنى است كه در شمارى از منابع متأخّر، مطالبى در باره ابو الفضل العبّاس عليه السلام
[١] لباب الأنساب: ج ١ ص ٤٠١.