گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٧٠٧ - روز دفن شهدا
خوشا زمينى كه جسد شريف تو را در خود خواهد داشت! دنيا پس از تو، تاريك و آخرت با نور تو روشن است. اندوهم هميشگى است و شبهايم به بيدارى خواهد گذشت تا خداوند، خانهاى را كه تو در آن مقيم شدهاى، نصيبم كند. از من بر تو سلام- اى پسر پيامبر خدا- و رحمت و بركاتش بر تو باد!
آن گاه بر قبر، خشت چيد و خاك ريخت و سپس دستش را روى قبر گذاشت و با انگشتانش بر آن نگاشت و نوشت:
هذا قَبرُ حُسَينِ بنِ عَلىّ بنِ أبى طالِبٍالَّذى قَتَلُوهُ عَطشاناً غَريباً.
اين، قبر حسين بن على بن ابى طالب است كه او را غريبانه و تشنه كشتند.
پس از آن، با راهنمايى او، عبّاس عليه السلام را دفن كردند. در پايان، بنى اسد، به مرد عرب گفتند: اى برادر عرب! به حقّ اين جنازهاى كه به تنهايى به خاك سپردى و كسى از ما را شريك خود نساختى، بگو تو كه هستى.
وى گريه شديدى كرد و فرمود:
أنا إمامُكم عَلِىُّ بنُ الحُسَينِ.
من، امام شما على بن الحسين هستم.
آنان به ايشان گفتند: تو على [بن الحسين] هستى؟
فرمود: «آرى» و سپس از ديدگانشان ناپديد شد.[١]
ليكن بايد توجّه داشت، همان طور كه در مبحث كتابشناسى تاريخ عاشورا در پيشگفتار دانشنامه امام حسين عليه السلام كه كتاب حاضر گزيده آن است به تفصيل توضيح دادهايم، كتاب الدمعة الساكبة و ساير منابعى كه اين گزارش را نقل كردهاند، قابل اعتماد نيستند.
[١] ادخِلَ نِساءُ الحُسَينِ عليه السلام عَلَيهِ[ أي عَلى يَزيدَ] وَالرَّأسُ بَينَ يَدَيهِ، فَجَعَلَت فاطِمَةُ وسُكَينَةُ ابنَتَا الحُسَينِ عليه السلام تَتَطاوَلانِ لِتَنظُرا إلَى الرَّأسِ، وجَعَلَ يَزيدُ يَتَطاوَلُ لِيَستُرَ عَنهُمَا الرَّأسَ.
فَلَمّا رَأَينَ الرَّأسَ صِحنَ، فَصاحَ نِساءُ يَزيدَ، ووَلوَلَ بَناتُ مُعاوِيَةَ ٥٧٢
( الكامل فى التاريخ: ج ٢ ص ٥٧٧).