گزيده شهادت نامه امام حسين بر پايه منابع معتبر - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٦٠ - ٤/ ١ على اكبر عليه السلام
٣٦٩. تاريخ الطبرى- به نقل از ابو مِخنَف-: زُهَير بن عبد الرحمان بن زُهَير خَثعَمى برايم نقل كرد كه: آخرين بازمانده ياران حسين عليه السلام [در روز عاشورا]، سُوَيد بن عمرو بن ابى مُطاع خَثعَمى بود، و نخستين كشته خاندان ابو طالب در آن روز [كه پس از ياران حسين عليه السلام به ميدان رفت]، على اكبر، پسر حسين عليه السلام بود كه مادرش ليلا، دختر ابو مُرّة بن عُروة بن مسعود ثَقَفى بود و شهادتش، بدين گونه بود كه بر دشمن، حمله مىبُرد و چنين رَجَز مىخواند:
من على، پسر حسين بن على ام.
به خداى كعبه سوگند كه ما به پيامبر صلى اللَّه عليه و آله، نزديكتريم!
و به خدا سوگند كه آن پسر بىنَسَب (ابن زياد)، نمىتواند بر ما حكم برانَد.
او اين كار (حمله و رَجَزخوانى) را بارها به انجام رساند. مُرّة بن مُنقِذ بن نُعمان عبدى ليثى، او را ديد و گفت: گناهان عرب بر دوش من، اگر بر من بگذرد و چنين كند و من، پدرش را به عزايش ننشانم!
على اكبر عليه السلام، با شمشيرش به دشمن حمله مىبُرد كه بر مُرّة بن مُنقِذ گذشت. او نيزهاى به على اكبر عليه السلام زد و او [بر زمين] افتاد. دشمن، گِردش را گرفتند و با