دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٣ - ٢/ ٤ زبير بن عوام

٢٠٨٧. تاريخ الطبرى به نقل از موسى بن طلحه: عثمان، پنجاه هزار [سكّه‌] از طلحه طلب داشت. روزى عثمان براى رفتن به مسجد، بيرون شد. طلحه به وى گفت: مال تو آماده است. آن را بستان.

عثمان گفت: براى تو باشد، اى ابو محمّد! كمكى است در برابر جوان‌مردى تو.

ر. ك: ج ٣ ص ١١٩ (آنچه به طلحة بن عبيد اللّه داد).

ص ٢٣٥ (تحريكات طلحه).

٢/ ٤

زبير بن عوّام‌

زُبير بن عَوّام، پسر عمه پيامبر ٦ و امام على ٧ است. او چهارمين يا پنجمين نفرى بود كه اسلام آورد، از ياران شجاع‌[١] و سرشناس پيامبر اسلام بود و در تمام جنگ‌هاى او شركت داشت و چندين بار مجروح شد. رجاليان اهل سنّت، او را از عشره مبشّره (ده تنِ‌بشارت داده شده به بهشت) مى‌شمرند. وى بعد از رحلت پيامبر ٦ از بيعت با ابو بكر، سر باز زد و در زمره ياران اوّليه و خاصّ امام على ٧ بود.[٢] زبير بنا بر بعضى اقوال، در دفن حضرت فاطمه ٣ شركت داشت كه به گونه‌اى نشان دهنده نزديك بودن او به على ٧ است. او يكى از اعضاى شوراى شش نفره‌اى بود كه عمر، آنان را نامزد خلافتْ ساخته بود؛ ولى او به نفع امام على ٧ كناره گرفت.[٣]

[١]. ر. ك: ص ٥٠٩( ويژگى‌هاى ناكثين).

[٢]. ر. ك: ج ٢ ص ٥١٧( هجوم به خانه فاطمه، دختر پيامبر).

[٣]. ر. ك: ج ٣ ص ٤٩( آنچه در شورا گذشت).