دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٩ - ٦/ ١٤ كوشش در جهت اتحاد جامعه اسلامى

و من نزد شما و پيمان شما، از آزار سپاهيان بيزارى جويم، مگر آن كه گرسنگى، سربازى را ناچار گردانَد و راهى براى سير كردن خود، جز آن نيابد. پس كسى را كه دست ستم گشايد، از ستمگرى باز داريد و دست بى‌خردان خود را از زيان رساندن به لشكريان و متعرّض آنان شدن در آنچه استثنا كردم، باز داريد. من پشتِ سر سپاه هستم. پس شكايت‌هاى خود را به من رسانيد، و آنچه به شما رسد به سبب غلبه آنان و توان برطرف كردن آن را نداريد، جز به وسيله خدا و من، به يارى خدا آن را تغيير دهم. إن شاء اللّه!

٦/ ١٤

كوشش در جهت اتّحاد جامعه اسلامى‌

١٦٣٥. امام على ٧ از نامه‌اش به ابو موسى اشعرى، در پاسخ به مسئله حكميت: همانا بسيارى مردم، از بسيارى از بهره‌هايشان، بى‌نصيب ماندند. پس به دنيا رو آوردند و از روى هوا سخن گفتند. من در اين كار، به جايگاهى شگفت رسيدم. مردمى خودپسند بر آن گِرد آمدند. و من اكنون دُمَلى را درمان مى‌كنم كه مى‌ترسم سرنگشايد؛ و بدان كه در يكپارچه كردن امّت پيامبر و الفت آنان، كسى از من حريص‌تر نيست. من بدين كار، پاداش نيكو و بازگشتى كريمانه بجويم، و بدانچه با خود عهد كردم، وفا كنم.

١٦٣٦. امام على ٧ در پرهيز دادن از فتنه‌ها: پس نمودارهاى فتنه و نشانه‌هاى بدعت مباشيد و آن را كه پيوند جماعت مسلمانان، بدان استوار است و اركان اطاعت بر آن پايدار، بر خودْ لازم شماريد.

١٦٣٧. امام على ٧ از سخنش با خوارج: با اكثريت، هم‌داستان شويد، كه دست خدا همراه جماعت است؛ و از تفرقه بپرهيزيد، كه آن كه از مردم جدا افتد، بهره شيطان است،