دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٥ - ب شعار

و شعار روز حديبيه، «بدانيد كه نفرين خدا بر ستمگران باد!» بود.

و شعار روز خيبر، يعنى روز قموص،[١] «اى على، بر آنان از روى بزرگى ببخش!» بود.

و شعار روز فتح [مكّه‌]، «ما بندگان خداييم، حقيقتاً حقيقتاً!» بود.

و شعار روز [نبرد] تبوك، «يا احد! يا صمد!» بود.

و شعار روز [نبرد] بنى ملوح، «بميران، بميران!» بود.

و شعار روز صفّين، «اى پيروزى الهى!» بود.

و شعار حسين ٧، «يا محمّد!» بود.

و شعار ما «يا محمد!» است.

١٧٧١. شرح نهج البلاغة به نقل از سلام بن سويد، از امام على ٧، درباره عبارت «اللّه اكبر!»: اين، آيه پيروزى است.

[سلام گويد:] «اللّه اكبر!»، شعار على ٧ بود كه در جنگ‌ها آن را بر زبان مى‌آورد و آن‌گاه يورش مى‌برد، و به خدا سوگند، هركس را كه از او پيروى مى‌كرد يا با او دشمنى مى‌كرد، بر آبگاه مرگ مى‌رسانْد.

١٧٧٢. وقعة صفّين به نقل از تميم: على ٧ هرگاه به سوى پيكار حركت مى‌كرد، به هنگام سوار شدن، نام خدا را بر زبان مى‌آورد ... آن‌گاه مى‌گفت: «اللّه اكبر، اللّه اكبر! خدايى جز خداى يگانه نيست و خدا بزرگ‌تر است! اى خدا! اى يگانه! اى بى‌نياز! اى پروردگار محمّد! به نام خداوند بخشنده مهربان! نيرو و توانى جز از خداى برترِ بزرگ نيست. «ستايشْ خدايى را كه پروردگار جهانيان است؛ بخشايشگرِ مهربان و صاحب روز جزاست. [بارالها!] تنها تو را مى‌پرستيم و تنها از تو يارى مى‌جوييم» بار خدايا! نيرو و قدرت ستمگران را از ما باز دار!». اين، شعار على ٧ در صفّين بود.

١٧٧٣. وقعة صفّين: نشانه مردم عراق در [نبرد] صفّين، پارچه پشمى سفيدى بود كه بر سرها و روى شانه‌ها مى‌نهادند و شعارشان «اى خدا! اى يگانه! اى بى‌نياز! اى پروردگار محمّد! اى بخشنده! اى مهربان!» بود.

[١]. نام قلعه‌اى از قلعه‌هاى خيبر. حيوانى كه سوار خود را بجنباند. شير درنده مضطرب كه در جايى قرار نگيرد.