دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦١ - ٦/ ٣ پيكار با بدعتها

خورشيدْ طلوع و غروب مى‌كند، زندگى‌اش را به امنيت و ايمان ختم خواهد كرد.

٦/ ٣

پيكار با بدعت‌ها

٢٠٤٣. امام على ٧: پيامبر خدا فرمود: «به درستى كه خداوند، جهاد عليه فريب‌خوردگان را بر تو واجب ساخته است، چنان كه جهاد با مشركان را بر من واجب كرد».

گفتم: اى پيامبر خدا! آن فتنه‌اى كه جنگ در آن بر من واجب شده، چيست؟

فرمود: «گروهى هستند كه به يگانگى خدا و فرستاده خدا بودنِ من گواهى مى‌دهند؛ ولى با سنّت من مخالف‌اند».

گفتم: اى پيامبر خدا! بر چه [جرمى‌] با آنان بجنگم، با اين كه آنان چيزى را گواهى مى‌دهند كه من گواهى مى‌دهم؟

فرمود: «به جرم بدعت گذارى در دين و مخالفت با امر [الهى‌]».

گفتم: اى پيامبر خدا! به درستى كه مرا وعده شهادت دادى. از خداوند بخواه كه آن را پيش اندازد و در ركاب تو قرار دهد».

فرمود: «آن گاه چه كسى با ناكثين، قاسطين و مارقين پيكار كند؟».

٢٠٤٤. الأمالى، طوسى به‌نقل از ابو سعيد خُدْرى: پيامبر خدا، به على ٧ از آنچه پس از او با آن رو به رو مى‌شود، خبر داد.

على ٧ گريست و گفت: اى پيامبر خدا! از تو مى‌خواهم به حقّى كه بر تو دارم و خويشاوندى‌ام و حق مصاحبت و همراهى با تو، آن گاه كه خداوند عز و جل را مى‌خوانى، از او بخواه كه مرا به سوى خود بَرَد.

فرمود: «از من مى‌خواهى كه درباره اجلى كه وقت معيّن دارد، پروردگارم را بخوانم؟».

گفت: پس بر چه [جرمى‌] با آنان پيكار كنم؟