دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦١ - ٨/ ٣ اصلاح دشمنان

گروهى گفتند: اين كار، و گروهى گفتند: آن كار. وقتى اختلاف نظر آنان را ديد، فرمان داد تا صبحگاهان به سوى معاويه هجوم بَرَند و آنان را بامدادان، به نبرد (نبرد صفّين) سوق داد و شاميان، شكست خوردند.

١٦٨٣. أنساب الأشراف: ديده‌بان على بن ابى طالب ٧ در شام، نزد او آمد و گزارش بُسر را به وى داد. گفته شده كه اين شخص، قيس بن زرارة بن عمرو بن حطيان همدانى بود. قيس، مأمور مخفى على ٧ در شام بود و اخبار را برايش مى‌نوشت.

١٦٨٤. امام على ٧ از نامه‌اش به عبد اللّه بن بديل: و بپرهيز از برخورد با لشكر دشمن، تا به سوى تو آيم! و مأموران مخفى را به سويشان گسيل دار و بايد همراه آنان، سلاحى باشد كه بتوانند با آن پيكار كنند. مأموران مخفى، بايد دليرانِ سپاه باشند؛ چرا كه ترسوها گزارش درست برايت نياورند. خودت و هركه با توست، با اذن خدا به دستوراتم پايبند باشيد. والسلام!

١٦٨٥. الفتوح در گزارش جنگ صفين: مردى از قبيله حِميَر، به نام حصين بن مالك با معاويه بود كه با على بن ابى طالب ٧ مكاتبه داشت و او را بر اسرار معاويه آگاه مى‌ساخت.

ر. ك: ص ٢٨٩ (آموزش سپاهيان).

٨/ ٣

اصلاح دشمنان‌

١٦٨٦. امام على ٧: آن‌كه دشمنش را اصلاح كند، بر جمعيت خودْ افزوده است.

١٦٨٧. امام على ٧: آن‌كه مخالفان را به صلاح آورد، به مقصود رسد.