دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٣ - ٧/ ٧ پيشوايان اهل سنت

گفت: من ابو ثابت، آزاد شده ابو ذرم.

امّ سلمه گفت: خوش آمدى ابو ثابت! داخل شو.

ابو ثابت داخل شد و امّ سلمه، ضمن خوشامدگويى به وى گفت: قلب تو كجا پرواز كرد، زمانى كه دل‌ها به هر سو پرواز كردند؟

گفت: دلم با على بن ابى طالب بود.

امّ سلمه گفت: به آن كه جان امّ سلمه در دست اوست، سوگند كه رستگار شدى. شنيدم پيامبر خدا مى‌فرمود: «على با قرآن است و قرآن با على. آن دو از هم جدا نمى‌شوند تا در كنار حوض [كوثر] بر من وارد شوند».

من، فرزندم عمر و پسر برادرم عبد اللّه (ابو اميّه) را فرستادم و بدانها دستور دادم در كنار على ٧ با هر كه او پيكار مى‌كند، پيكار كنند، و اگر پيامبر خدا به ما [زنان‌] دستور نداده بود كه در پسِ پرده‌ها يا در خانه‌هايمان بنشينيم، براى جنگ، بيرون مى‌رفتم تا در صف [ياران‌] على ٧ قرار گيرم.

٧/ ٧

پيشوايان اهل سنّت‌

٢٠٥٧. مناقب أبى حنيفة به نقل از ابو حنيفه: هيچ كس با على ٧ پيكار نكرد كه او را به سوى حق بازگردانَد، جز آن كه على ٧ از او به حق، نزديك‌تر و سزاوارتر بود، و اگر على ٧ نبود، كسى نمى‌دانست روش اسلام در جنگ با مسلمانان چيست.

٢٠٥٨. مناقب أبى حنيفة به نقل از ابو حنيفه: ترديدى نيست كه طلحه و زبير با على ٧ پيكار كردند، پس از آن كه با او بيعت كردند و با او هم‌پيمان شدند.

٢٠٥٩. مناقب أبى حنيفة: از امام ابو حنيفه درباره پيكار روز جملْ سؤال شد. وى گفت: على ٧ در آن جنگ، به عدالتْ رفتار كرد و او همان كسى است كه چگونگى پيكار با سركشان را به مسلمانان آموخت.