دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٥ - ٥/ ١ برترىجويى
فصل پنجم
انگيزههاى تجاوز كاران در نبرد با امام على
٥/ ١
برترىجويى
٢٠٠٩. امام على ٧: پس آن گاه كه حكومت را به دست گرفتم، گروهى پيمان شكستند و گروهى منحرف شدند و گروهى تجاوز كردند. گويا سخن خداوند سبحان را نشنيدهاند كه مىفرمايد: «آن سراى آخرت را براى كسانى قرار مىدهيم كه در زمين، خواستار برترى و فساد نيستند، و فرجام [خوش]، از آنِ پرهيزگاران است»! آرى، به خدا سوگند، آن را شنيدند و درك كردند؛ ولى دنيا در ديدهشان زيبا آمد و زيورهاى آن، چشمانشان را گرفت.
٢٠١٠. شرح نهج البلاغة: طلحه و زبير، چند روز پس از بيعت به نزد على ٧ آمدند و به وى گفتند: اى امير مؤمنان! ستمى را كه در دوران حكومت عثمان بر ما رفت، شاهد بودى و مىدانستى كه نظر عثمان بر [دادن كارها به دست] بنى اميّه بود. اينك كه خداوندْ خلافت را پس از او به تو سپرده است، ما را بر فرماندارى برخى ولايات بگُمار.