دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٥ - ١٠/ ٣ ٢ عزتگرايى

آنچه را براى خود و خاندان خويش ناپسند مى‌شمارى.

١٨٩٨. امام على ٧ در سفارش وى به فرزندش حسن ٧: نفْس خود را ترازويى ميان خويش و ديگران قرار ده. پس دوست بدار براى ديگران، آنچه را براى خود دوست مى‌دارى، و ناپسند بدار برايشان، آنچه را براى خويش ناپسند مى‌دارى، و ستم مكن، چنان كه دوست ندارى به تو ستم شود، و نيكى كن، همان گونه كه دوست دارى به تو نيكى شود. زشت شمار از خود، آنچه را از ديگران زشت مى‌شمارى و خشنود باش از مردم، بدانچه مايلى به آن، آنان از تو خشنود باشند.

١٨٩٩. امام على ٧ از سفارش وى به فرزندش محمد بن حنفيه: فرزندم! به تمام مردم نيكى كن، چنان كه دوست دارى به تو نيكى شود، و براى آنان، خوش بخواه آنچه براى خويش خوش مى‌دارى، و زشت شمار از خود، آنچه را از ديگران زشت مى‌شمارى، و با تمام مردم، خُلق و خويت را نيك گردان، تا وقتى از آنان دور شدى، به سويت پَر كِشند و هنگامى كه مُردى، بر تو بگريند و بگويند: «ما از خداييم و به سوى او باز مى‌گرديم» و از كسانى مباش كه هنگام مرگشان گفته مى‌شود: «سپاسْ خداى را كه پرورنده جهانيان است!».

١٩٠٠. امام على ٧: عادلانه‌ترين رفتار (و روش)، آن است كه با مردم، چنان معامله كنى كه دوست مى‌دارى با تو معامله كنند.

١٩٠١. امام على ٧ در حكمت‌هاى منسوب به ايشان: با مردم، هر گونه مى‌خواهى رفتار كن. آنان نيز با تو چنان كنند.

١٠/ ٣ ـ ٢

عزّت‌گرايى‌

١٩٠٢. امام على ٧: نفْس خودت را از هر پستى گرامى بدار، گرچه تو را به خواستنى‌ها