دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١٧ - فصل سوم فرمان پيامبر به نبرد با فريبخوردگان

٢٠٠٠. امام على ٧ در سرزنش نافرمانان: بدانيد كه رشته اسلام را گسستيد و حدود آن را تعطيل كرديد و احكامش را نابود ساختيد. بدانيد كه خداوند، مرا به پيكار با تجاوزگران، پيمان‌شكنان و فسادكنندگان در زمين، فرمان داده است. امّا با ناكثين جنگيدم و با قاسطينْ جهاد كردم و مارقين را زبون و خوار ساختم؛ و اما شيطان رَدْهَه‌[١] را با فريادى كه بر اثر آن، تپش قلب و اضطراب سينه‌اش شنيده مى‌شد، كارش را ساختم.

٢٠٠١. امام على ٧: پيامبر خدا مرا فرمان داد به جنگ با ناكثين [يعنى‌] طلحه و زبير، و قاسطين [يعنى‌] معاويه و شاميان، و مارقين [يعنى‌] اهل نهروان؛ و اگر مرا به جنگ با گروه چهارمى فرمان مى‌داد با آنان هم مى‌جنگيدم.

٢٠٠٢. امام على ٧: به خدا سوگند كه پيامبر خدا با من پيمان بست و فرمود: «اى على! با گروه تجاوزپيشه (معاويه و شاميان) و گروه پيمان‌شكن (طلحه و زبير) و گروه بيرون رونده از دين (خوارج)، جنگ خواهى كرد».

٢٠٠٣. امام على ٧ در سخنرانى‌اى كه به «خطبة الزهراء» مشهور است: به خدا سوگند كه پيامبر خدا با من پيمان بست، نه يك بار و دو بار و سه بار و چهار بار. پس فرمود: «اى على! به درستى كه پس از من با ناكثين، مارقين و قاسطينْ پيكار خواهى كرد». آيا آنچه را پيامبر خدا به من فرمان داده، تباه سازم يا پس از مسلمانى كافر شوم؟!

[١]. مراد از شيطان رَدْهَه، حرقوص بن زهير است كه« ذوالثديه» لقب داشت و ردْهه، گودى‌اى است در كوه كه آب در آن جمع شود.( م)