دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥ - ٣/ ٤ سازشناپذيرى

على ٧ وارد شد و گفت: اى اميرمؤمنان! گمان نمى‌كرديم كه معصيتكاران و طاعت‌پيشگان، جدايى‌طلبان و همگرايان، نزد پيشوايان عدالت و سرچشمه‌هاى فضيلت، در كيفر برابر باشند، تا اين‌كه رفتارت را با برادرم حارث [نجاشى‌] ديدم. سينه‌هايمان را به درد آوردى، امورمان را از هم گسستى و ما را بر راهى واداشتى كه پيش از آن، گمان مى‌كرديم رونده‌اش به آتش در مى‌غلتد.

على ٧ فرمود: « «و به درستى كه اين كار، گران است، مگر بر فروتنان». اى برادرِ قبيله بنى نهد! مگر او مرد مسلمانى نبود كه يكى از محرّمات خداوند را هتك كرد و ما حدّى را كه كفّاره‌اش بود، بر او جارى ساختيم؟ خداى متعال مى‌فرمايد: «و البته نبايد دشمنى گروهى، شما را بر آن دارد كه به عدالت رفتار نكنيد. عدالت پيشه كنيد كه آن به پرهيزگارى نزديك‌تر است»».

ر. ك: ص ٢٤٧ (به پا داشتن حدود، بر نزديك و دور).

٣/ ٤

سازش‌ناپذيرى‌

١٣٦٦. پيامبر ٦: زبانتان را از [ايراد به‌] على بن ابى طالب ٧ برداريد. به درستى كه او درباره [اجراى مقرّرات‌] خداوند عز و جل، سختگير است و در دينش سازشكار نيست.

١٣٦٧. امام على ٧: بر پا ندارد فرمان‌هاى خداوندِ سبحان را، جز كسى كه سازش نمى‌كند و خود را خوار نمى‌سازد و از طمع‌ها پيروى نمى‌كند.

١٣٦٨. امام على ٧ هنگامى كه مردم، او را براى بيعت خواستند: بدانيد كه اگر خواسته شما را اجابت كنم، شما را آن‌گونه كه مى‌دانم، راه بَرَم و به سخنِ سخنسرايان و