دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١ - ٣/ ١١ ١ اشعث بن قيس

مهربانى، ثابت كن؛ زيرا مهربانىِ تو با آنها دل‌هايشان را به مهر تو مى‌كشانَد.

ر. ك: ج ١٣ ص ٢٥٥ ح ٦٤٧٧ و ٦٤٧٨.

٣/ ١١

قاطعيت در برابر كارگزاران‌

٣/ ١١ ـ ١

اشعث بن قيس‌[١]

١٣٩٥. امام على ٧ در نامه‌اش به اشعث بن قيس، كارگزار آذربايجان: كارى كه بر عهده توست، طعمه تو نيست؛ بلكه امانتى برگردنت است و در نظارتِ بالادست، تو را نرسد كه آنچه خواهى، به شهروندان فرمايى و بدون دستور، به كارى دشوار درآيى. در دست تو مالى از اموال خداوند عز و جل است و تو خزانه‌دار آنى تا آن را به من بسپارى. اميدوارم براى تو بدترينِ زمامداران نباشم. والسلام!

١٣٩٦. نثر الدرّ: [امام على ٧‌] به اشعث بن قيس فرمود: «آنچه بر عهده توست، ادا نما؛ و گرنه تو را با شمشير خواهم زد».

او نيز آنچه بر عهده‌اش بود، ادا كرد.

آن‌گاه به وى‌فرمود: «چه كسى از تو نگهدارى مى‌كرد، اگر بدون پرس و جو و بررسى تو را با شمشير مى‌زديم؟».

اشعث گفت: تو از كسانى هستى كه وقتى [سخن‌] مى‌گويد، انجام مى‌دهد.

ر. ك: ج ١٣ ص ٨٩ (اشعث بن قيس).

[١]. كارگزار عثمان بود كه امام على ٧ پس از خلافتش او را عزل كرد.