دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٥ - ٩/ ٣ اهتمام ويژه به نيروهاى مسلح

به درستى كه گروهى از پيشنيان بنى اسرائيل، ميان خودْ پيمان بستند. پس هيچ‌يك از آنان از دنيا نرفت، مگر آن كه پيامبرِ قومش يا روستايش و يا خودش بود، و شما به سان آنانيد، جز آن كه پيامبر نيستيد».

١٧٦٠. رجال الكشّي: از امير مؤمنان گزارش شده است كه در جنگ جمل، به عبد اللّه بن يحيى حضرمى فرمود: «بشارت باد بر تو اى پسر يحيى! چرا كه تو و پدرت حقيقتاً از نيروهاى ويژه هستيد. پيامبر خدا به من خبر داد كه نام تو و پدرت جزو نيروهاى ويژه است. خداوند، شما را بر زبان پيامبرش نيروى ويژه (شُرطةُ الخميس) ناميد» و فرمود: «نيروهاى ويژه، شش يا پنج هزار تن‌اند».

٩/ ٣

اهتمام ويژه به نيروهاى مسلّح‌

١٧٦١. امام على ٧ در سفارش‌نامه‌اش به مالك اشتر: پس در كار سپاهيان، چنان بنگر كه پدر و مادر در كار فرزندشان مى‌نگرند، و مباد آنچه كه آنان را بدان نيرومند مى‌كنى، نزد تو بزرگ نمايد. نيكويى‌ات درباره ايشان، هرچند اندك باشد، خُرد نيايد كه آن نيكى، آنان را به خيرخواهى تو خوانَد و گمانشان را درباره‌ات نيكو گرداند، و رسيدگى به كارهاى خُرد آنان را به اعتماد وارسى كارهاى بزرگْ وا مگذار؛ چرا كه لطف كوچك را جايى است كه از آن بهره برگيرند، و لطف بزرگ را جايى است كه از آن، بى‌نياز نباشند.

و بايد گزيده‌ترينِ سران سپاه در نزد تو كسى باشد كه كمك خود را ارزانى‌شان دارد و از آنچه دارد، بر آنان ببخشايد، آن اندازه كه آنان و كسانشان را كه باز مانده‌اند، وسعت دهد، تا عزم آنان در نبرد با دشمنْ يكى شود؛ چرا كه مهربانى تو به آنان، دل‌هايشان را بر تو مهربان گردانَد، و برترين چشم‌روشنىِ زمامداران،