دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٧ - ٥/ ١٥ ١ حسن و حسين

مردم، شروع به كمك كردن كردند.

٥/ ١٥

برتر نداشتن فرزندان و خويشان‌

١٥٤٠. الاستيعاب: على ٧ ... چيزى از اموال را در بيت المالْ نگه نمى‌داشت، مگر چيزى را كه از قسمت كردنش در همان روز ناتوان بود و مى‌فرمود: «اى دنيا، غير مرا بفريب!»، و چيزى از غنيمت‌ها را ويژه خود نمى‌ساخت و نيز چيزى را به بستگان و نزديكان، اختصاص نمى‌داد.

١٥٤١. الاختصاص در گزارش مناقب امير مؤمنان ٧: يك روز پيش از آن‌كه به شهادت برسد، مردم بر او وارد شدند و تمامشان گواهى دادند كه ثروت‌هاى عمومى را فراوان ساخت و خود، از دنياى آنان پاك بود و در اجراى احكام و قوانين، رشوه نگرفت و از بيت المال مسلمانان، به اندازه زانوبند شترى استفاده نكرد، و از مال خود، جز به اندازه نياز نخورد، و تمامى آنان گواهى دادند كه دورترينِ مردم به آنان، در جايگاهِ نزديك‌ترين آنان به وى قرار داشت.

٥/ ١٥ ـ ١

حسن و حسين ٨‌

١٥٤٢. أنساب الأشراف به نقل از داوود بن ابى عوف، از مردى از قبيله خثعم: حسن و حسين ٨ را ديدم كه نان و سركه و سبزى مى‌خوردند. پس گفتم: اين چنين غذايى مى‌خوريد، حال آن‌كه در حياط [دار الحكومه‌]،[١] همه گونه خوردنى‌اى پيدا مى‌شود؟

[١]. ظاهرا مقصود، ميدانى است كه اموال بيت المال( زكات، خراج، خمس و...)، قبل از توزيع، در آن انباشته مى‌شد؛ حياط بيت المال.