دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠١ - ٩/ ٢ تشكيل نيروهاى ويژه

د بهره‌گيرى از فرصت‌ها

١٧٥٣. امام على ٧ در توصيف نبرد: آن كه فرصتى را از سوى دشمن ديد، هجوم بَرَد و فرصت را غنيمت داند، [البته‌] پس از محكم ساختن جايگاه خود؛ و هرگاه خواسته‌اش را [از هجوم‌] برآورد، به جايگاهش برگردد.

١٧٥٤. وقعة صفّين: [در جنگ صفّين‌]، احنف بن قيس سعدى رو آورد و گفت: اى مردم عراق! به خدا سوگند، با اين مسئله، گردن خميده‌تر از امروز، برخورد نخواهيد كرد. اينان، پرده‌هاى حيا را از برابر شما برگرفتند و براى دين، نبرد نمى‌كنند، و استقامت نمى‌كنند، مگر از روى شرم. پس به پيش رويد.

گفتند: اگر امروز بتازيم، ديروز هم به پيش تاختيم. اى امير مؤمنان! شما چه مى‌گويى؟

فرمود: «به هنگام تاختن، بتازيد و به هنگام پس كشيدن، عقب بكشيد. بتازيد، پيش از آن كه آنان بر شما بتازند».

ه عقب‌نشينى تاكتيكى‌

١٧٥٥. امام على ٧: فرارِ به‌هنگام، برابر است با پيروزى در زمان خود.

١٧٥٦. امام على ٧ به هنگام نبرد به يارانش مى‌گفت: فرارى كه پس از آن يورش باشد، يا عقب‌نشينى‌اى كه پس از آن حمله باشد، بر شما گران نيايد.

٩/ ٢

تشكيل نيروهاى ويژه‌

١٧٥٧. امام صادق ٧: سپاه ويژه، شش هزار نفر از ياران على ٧ بودند.