دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠٣ - ٦/ ٧ تاب آوردن در دشوارىهاى مردم

پيام‌رسانى جز زبانت و دربانى جز چهره‌ات نباشد، و هيچ نيازمندى را از ملاقات خودْ محروم مساز؛ چه، اگر در آغاز از درگاهت رانده شود، تو ستوده نشوى، گرچه در پايان، حاجت او برآورده شود.

١٥٩٨. امام على ٧ از نامه‌اش به مأموران خراج: براى خود، دربان مگيريد و هيچ كس را از خواسته‌اش باز مداريد تا آن را به شما برساند.

١٥٩٩. امام على ٧ از نامه‌اش به فرماندهان ارتش: از بنده خدا على بن ابى طالب، امير مؤمنان، به مرزبانان. پس از حمد و ستايش خداوند؛ به درستى كه لازم است كه [رفتار] زمامدار با مردمْ بر اثر به زيادتى مالى كه بدو رسد يا نعمتى به وى اختصاص يابد، دگرگون نشود؛ و لازم است نعمت‌هايى كه خداوند نصيبش كرده، بر نزديكى او به مردم و مهربانى‌اش با برادران بيفزايد.

١٦٠٠. امام على ٧ در نامه‌اش به كارگزارش، قيس بن سعد: فاصله‌ات را با مردم، كم كن و درت را باز گذار و به حق، توجّه كن.

١٦٠١. امام على ٧: سه خصلت است كه در هريك از پيشوايان باشد، رهبرى نيرومند در كار جامعه خواهد بود: آن هنگام كه به عدلْ حكم كند؛ و از شهروندانش پنهان نگردد؛ و حكمِ كتاب خداوند متعال را درباره آشنا و بيگانه بر پاى دارد.

٦/ ٧

تاب آوردن در دشوارى‌هاى مردم‌

١٦٠٢. امام على ٧: آن‌كه بار هزينه [هاى‌] مردم را برنتابد، پس قدرت را براى انتقال، آماده ساخته است.