دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣ - ٣/ ٧ به كار نگرفتن خائنان و ناتوانان

١٣٧٩. امام على ٧ در سفارش‌نامه‌اش به مالك اشتر: براى سرپرستى كارها، پرواپيشگان، اهل دانش و اهل سياست را برگزين.

ر. ك: ج ٣ ص ٥٦٣ (كنار نهادن كارگزاران عثمان).

٣/ ٧

به كار نگرفتن خائنان و ناتوانان‌

١٣٨٠. امام على ٧: مغيرة بن شعبه، به من پيشنهاد كرد معاويه را بر شام بگمارم و خود در مدينه باشم؛ ولى از آن، سر باز زدم، و هرگز خداوند نبيند كه گمراهان را به يارى گرفته‌ام‌[١].

١٣٨١. امام على ٧ در سفارش‌نامه‌اى به مالك اشتر: بدترينِ دستْ‌ياران تو آنانى‌اند كه دستْ‌يار بدكاران پيش از تو بوده‌اند و در گناهان، با آنان شريك بوده‌اند. پس مبادا چنين كسانى، محرم تو باشند كه آنان، ياوران گناهكاران‌اند و برادرانِ ستمكاران، وتو جانشينى بهتر از ايشان خواهى يافت كه در رأى و انجام دادن كار، مانند آنان باشد و گناهان و كردار بدِ آنان را بر عهده ندارد؛ كسى كه ستمكارى را در ستم، يار نبوده، و گناهكارى را در گناهش مددكار نبوده است. اينان، براى تو كم‌هزينه‌تر و كمك‌كارتر و مهربان‌ترند، و دلبستگى‌شان به ديگران، كم‌تر است. اينان را ويژه خلوت‌ها و مجلس‌هايت در نظر بگير.

١٣٨٢. امام على ٧ از نامه‌اش به رفاعه، قاضى او در اهواز: بدان‌اى رفاعه كه اين حكمرانى، امانت است. هركه در آن خيانت ورزد، نفرين خدا بر او باد تا روز رستاخيز، و هركس خيانتكارى را به كار گمارد، حقيقتاً محمّد ٦ در دنيا و

[١]. اشاره به آيه ٥١ از سوره كهف.