دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩ - ٣/ ١١ ٥ عثمان بن حنيف

١٤٠٢. امام على ٧ از نامه‌اش به ابن عبّاس: پس از حمد و سپاس خداوند؛ خبر كارى از تو به من رسيده كه اگر انجام داده باشى، خدا را به خشم آورده‌اى و امانتت را خراب‌كرده‌اى و نافرمانىِ امامت را نموده‌اى‌و به مسلمانان، خيانت كرده‌اى. خبر رسيده كه زمين‌ها را پاكسازى كرده‌اى و آنچه را در اختيارت بود، به مصرف رسانده‌اى. حساب‌هايت را برايم بفرست و بدان كه حسابرسىِ خداوند، شديدتر است از حسابرسى مردم. والسلام!

ر. ك: ج ١٣ ص ٣٤٧ (عبد اللّه بن عبّاس).

٣/ ١١ ـ ٥

عثمان بن حُنَيف‌

١٤٠٣. امام على ٧ از نامه‌اش به عثمان بن حنيف انصارى كه كارگزارش در بصره بود و خبر يافت كه به ميهمانى گروهى از مردم بصره، فرا خوانده شده و او بدان جا رفته است: پس از حمد و سپاس خداوند؛ اى پسر حنيف! به من خبر رسيده است كه مردى از جوانان بصره، تو را بر سفره‌اى دعوت كرده و تو به سوى آن شتافته‌اى. خوردنى‌هاى رنگارنگ گوارا برايت مهيّا شده و كاسه‌ها پيشت نهاده شده است. گمان نمى‌كردم تو ميهمانى مردمى را بپذيرى كه نيازمندان آنها به جفا رانده شده و توانمندان آنها دعوت شده بودند. بنگر بدانچه از اين سفره بر مى‌دارى. اگر حلال و حرامش را ندانى، بيرون انداز و از آنچه مى‌دانى حلال است، استفاده كن.

آگاه باش كه هر پيروى را پيشوايى است كه به وى اقتدا مى‌كند و از نور دانش او روشنى مى‌جويد. بدان كه پيشواى شما از دنياى خود، به دو جامه فرسوده اكتفا كرده و از خوراكى‌ها، به دو گِرده نان. بدانيد كه شما چنين نتوانيد كرد؛ ليكن مرا يارى كنيد به پارسايى و كوشيدن و پاك‌دامنى و درستى ورزيدن.

به خدا سوگند كه از دنياى شما زرى نيندوختم و از غنيمت‌هاى آن، ذخيره‌