دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٩ - ٤/ ٣ ستيز با سنتهاى ناپسند

كار، حق را به كُرسى بنشانَد و باطل را برچيند و بدان، به عنوان نمونه و راهنما، بسنده گردد؛ چرا كه سنّت‌هاى نيكو، تنها راه براى اطاعت از خداوند است.

٤/ ٣

ستيز با سنّت‌هاى ناپسند

١٤٣٣. امام على ٧: بدان كه برترينِ بندگان خداوند نزد او، پيشواى عادل است كه راه يابد و راهنمايى كند تا سنّت‌هاى شناخته شده را بر پا دارد و بدعت‌هاى ناشناخته را بميراند. به درستى كه سنّت‌ها پرتوافشانى هستند كه نشانه‌هايى دارند و بدعت‌ها نيز پديده‌اى آشكارند كه نشانه‌هايى دارند.

١٤٣٤. امام صادق ٧: مسلمانان غير عرب، نزد امير مؤمنان آمدند و گفتند: از اين عرب‌ها به تو شِكوه مى‌كنيم. به درستى كه پيامبر خدا ما را سهمى برابر آنان مى‌بخشيد و براى سلمان و بلال و صهيب، زن گرفت و اينان، از اين كارْ سر باز مى‌زنند و مى‌گويند: چنين نخواهيم كرد.

اميرمؤمنان نزد آنان رفت و در اين باره با آنها صحبت نمود. عرب‌ها فرياد برآوردند كه: اى ابوالحسن! اين را نمى‌پذيريم؛ اين را نمى‌پذيريم!

على ٧ بيرون آمد، در حالى كه خشمگين بود و ردايش بر زمين كشيده مى‌شد. و مى‌گفت: «اى گروه غير عرب! به درستى كه اينان، شما را در جايگاه يهود و نصارا قرار داده‌اند. از شما زن مى‌گيرند و به شما زن نمى‌دهند و به اندازه‌اى‌كه از شما مى‌گيرند، به‌شما نمى‌دهند. پس تجارت كنيد؛ خداوند به شما بركت خواهد داد. به درستى كه از پيامبر خدا شنيدم كه روزى، ده قسمت است: نُه قسمت آن در تجارت است و يك قسمت آن در امور ديگر.